Lompat ke isi

Halaman:Ambuang Baro dan Puti Intan.pdf/138

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

maso denai sabatang karang,
alun panah banasi dingin
kini lah rasan dipariuak,
antah dima garam salahnyo.

"Nak kanduang balahan nyao,
buah hati limpo bakuruang;
indak den sangko kabak nangko,
makan hati baulam jantuang.

Laloklah anak den buaikan,
usah barusuah hati juo;
anak den harok kapamenan,
kini barubah moh kironyo.

Mandanga dendang biai kanduang-talayang anak di buayan-antok kok iyo lah mangantuak-atau kok samo-samo rusuah-jo biai kanduangnyo nantun-talayang anak lalu talalok.

Kununlah Rono Bungo Alai-dilihek anak alah takalok- alah bakaruah-karuah ketek-ditinggakan inyo dibuaian-malangkah pai ka suami-nak manyimpan pinggan jo piriang-sarato juadah nan talatak. Sabalun pinggan diangkek-tatagun inyo sabanta―dilihek nasi dalam mangkuak-hanyo usak saketek sajo-baitu pulo gulai samba-saketek sajo digisianyo-dek Pamuncak Sutan Makatahibo hati Bungo Alai jariah payah badaso indak-sanan bakato malah inyo,

"Tuan kanduang badan dek hambo-babaso-baso Tuan makan atau salero kok nan patah-mungkin gulainyo kurang lamak?"

Sikekek makan sikaduduak,
mamakan buah bungo palo,
talatak di dalam puan,
elok dibuang masuak sawah;

nasi sapiriang hambo sanduak,
Tuan makan saketek sajo,

132