Lorong bujang Ambuang Baro—sungguah baitu nan didanga— namun di hati tak sasuai tapi baalah-kamanyabuik—tapaso sajo maiyokan—dijawab juo kato nantun—sambia manakan parasaan, "Kok lah baitu kato Biai-kabaa pulo kato hambo—tasarah malah pado Biai.”
Sahabih rundingan nantun—datang nan Gondan Puti Intan— ka dakek Biai kanduangnyo—lah salasai inyo mamakai. Pihak Aciak Salaro Aceh—hati nan berang alun suruik— darah nan naiak alun tanang—baru mamandang Puti Intan—tagak mamatuik-matuik diri-cukuik jo dandan pakaiannyo—naiak burangsang maso itu—kalua kato jo sindiran. Mano kau Upiak Puti Intan--sajak ketek denai ajari—indak den lupo siang malam— basinyinyia muluik juo. Ikolah anak tak bahati—ikolah anak tak balimpo—anak tak masuak lado garam—ndak tahu diasin padeh. Salaku satampan iko—bukan pakaian urang ka balai indak pakaian rang mambali. Hanyo pakaian nan bak nangko samaso awak den mudo—kalau wakatu bulan baiak—panampuah alek rang baradaik—atau dipakai Hari Rayo—tbaraik sawah bapamatang— ibaraik Iadang babintalak. Usah nak gombang patang-pagi usah nak rancak siang malam—bak biduak indak bakamudi—bak kapa mdak bahaluan—pikiran lalu lolong sajo
Katayo di dalam banda, mananti bapakai juo; kok kayo kununiah caba, mananti marasai juo.
Corak pakaian rang ka pakan—atau pai mambali-bali—pakai pakaian sadang elok—asa jan heran rang mancaliak. Pakaian urang karusuahan—umpamo dalam kamatian—ataupun urang kabakar-an—pakailah rono kahitaman—tando dalam badukocito, Tapi kininan den pandangi—di dalam kampuang kito nangko—sairiang inyo ampek-limo—lai manjenjeng kampia bareh—manjanguak urang ka-Matian—ataupun urang kabakaran—bapakaian rancak kasamonyo— cando urang pai baralek—bak rupo urang kasukoan. Jokok dili-hek-dipandangi—dipandang pulo di nan tahu—gali masam raso ha-tinyo—tahunyo inyo lahia batin—bak raso gadih tak baguru—
27