Lompat ke isi

Halaman:Bacindai Aluih.pdf/113

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

Lah tagak si Rajo Ameh, sarato Bacindai Aluih, dibari sanan sidakah, pambaleh guno rang tuo tu, lalu bajalan sakali. Lah agak sarantang duo rantang, cukuiklah tigo rantang panjang, tulang guyah jalan lah gontai, rantau jauah ka dijalang. Nan sahari-hari itu, aia satitiak tak diraguak, nasi sasuok balun dimakan. Dek lamo lambek di jalan, hari lah badarok patang, lah tampak bukik Limbuku, tabayang Taram nan Tujuah, lah suko di dalam hati, payah nan tidak takana lai, dijalang dituju kiun, lalu ka dusun nan barumpuak, mukasuik ka koto nan bajorong. Tibo di rumah na ngadang, di korong kampuang Piliang, inyo lah tagak di halaman, sarato jo Bacindai Aluih, tamanuang tapakua sajo, mancaliak rumah jo tanggo, pintu batutuik hilia mudiak, ciek di tangah nan tasingkok. Dalam sasaaik itu juo, tumbuahlah tanyo dek Bacindai, kapado si Rajo Ameh,

"Manolah Tuan janyo hambo, baa Tuan dek bamanuang, dek tagak tapakua sajo?”

Manjawab si Rajo Ameh,

"Sapanjang kato kau itu, lah rusuah hambo mancaliak, lah ibo di dalam hati, maliek rumah lah tingga, sacaro kampuang tak bauni, rumpuik lah panjang di halaman, sarok lah batimbun-timbun. Kok lamo hambo tinggakan, rumah runtuah rangkiang tumbang, mujua lai dareh babaliak, kok tidak manjadi rimbo rayo."

Manjawab Bacindai Aluih,

"O Tuan Tan Rajo Ameh, sapanjang kato Tuan itu, lah tarang ujuik mukasuiknyo, lah nyato rundiang dek Tuan, sabab alah bakatokan. Tapi sungguahpun baitu, pihak di badan diri hambo, rumah gadang anjuang nan tinggi, salamo hambo tinggakan, tantu bak caro iko pulo."

Bakato Tan Rajo Ameh,

"Bacindai Aluih nan Kuniang sajak kito ka mari, salamo tagak di halaman, sorang pun tidak rang nan lalu, ibu jo bapak pun tak nampak. Adiak kanduang si Kayo Oto, ka mano inyo garan kini?"

103