"Sapanjang kato niniak nantun, kami nan datang dari hilia, nan mukasuik bajalan mudiak, lah malam hari di siko; itulah sabab kami singgah, nak manumpang malam di siko.”
Manjawab sanan rang tuo,
"Sapanjang kato rang mudo tu, kok rundiang alah lah tantu, lah dapek asa mulonyo, jan lai bajalan kini hari, sikolah kito samalam iko, buliah ditanakkan nasi, nak den abuihkan kawa.”
Manjawab si Rajo Ameh,
"Malah baitu janyo niniak, kami nan utang mambanakan.”’
Lambek sabanta antaronyo, agaklah urang tuo tu, lah masak nasi jo kawa, makan batigo jo baliau. Lah sabanta antaronyo, lah sudah minun jo makan, kecek-mangecek lah di sanan, rundiang-barundiang lah batigo, bakato sanan rang tuo tu,
”Mano tang mudo janyo hambo, dek latiah payah bajalan, panek lah tibo pulo, laloklah kito dahulu."
Manjawab si Rajo Ameh, sarato Bacindai Aluih,
"Malah baitu janyo niniak, ka baatoh pulo lai, kami nan utang mambanakan.” Salalu tidua sakali, sampai barisuak pagi hari.
Lah bangun duduak sakali, bakato si Rajo Ameh,
"Manolah niniak janyo hambo, karano hari lah siang, bajalan kami dahulu.”
Manjawab sanan rang tuo,
”Mano rang mudo janyo hambo, kok io rang mudo ka bajalan, minun makan kito dahulu.”
Manjawab si Rajo Ameh,
"Sapanjang kato niniak itu, nanciklah kami minun kawa, jo maoh kito habis."
Manjawab pulo rang tuo tu,
"Malah baitu janyo rang mudo, sipatan hambo mambana-
kan.”
102