io kau kapai, jalan nan balun pasa bana, labuah golong jauah di situ, ingeki duri kok mangaik, pandanglah rantiang kok mancucuak.”
Mandanga kato nan baitu, manjawab Bacindai Aluih,
”Sapanjang kato Bapak tadi, disimpan dibuhua mati, dilatak dalam kiro-kiro. Aluaran badan diri hambo, tidak karagu dek banyak, tidak kalupo dek lamo.”
Lalu bajalan turun sakali, sampai ka pangguang padi ladang,di sanan duduak manggaro.
II. BALAM TAMBAGO TIGO GAYO
Kaba baraliah sakutiko, kapado si Rajo Ameh, anak urang Taram nan Tujuah, dagang rang Batu Badulang, duo jo Bukik Limbuku, anak si Andam Sarimulia. Bapaknyo Datuak Limpahan, pamuncak Batu Badulang, ayam panaiak dek mandehnyo, limpapeh rumah nan gadang, paragu patang jo pagi. Adulah kapado suatu hari, sadang bunta bayang-bayang, sadang linduang saliguri, sadang cacau ragi kain, sadang suni urang di ladang, urang di pakan, bakato si Rajo Ameh,
"Manolah mandeh kanduang hambo, hambo takana nak bapikek, di mano urang manaruah balam, balam tambago tigo gayo, nan lai mau bapikek, sarato jarek nan sarawan. Surek lah batimpo-timpo, panggia lah acok kali datang, jah tigo bulan jo iko, balam dihimbaukan urang, nan tidak tapuluikkan gatah, nan tidak tapilinkan jarek, etan di Mungo Andaich, agak di Padang Tiaka, Sicincin jo jalan kudo, Aua Kuniang jo Aia Tabik, Silarak jo Tabek Anduang, Tanjuang Aro Sikabu-kabu, Tanjuang Kaliang Koto Marapak, Limbukan Padang Karambia. Tasabuik urang nan babalam, bulek kakiun balako, hambo sorang nan tidak pai.”
Manjawab mandeh kanduangnyo,
”Manolah anak kanduang hambo, kok itu nan ang katokan, hambo tak tahu dibalam, dijarek pun tidak pulo, mandanga
20