Lompat ke isi

Halaman:Bacindai Aluih.pdf/23

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

ikolah baru. Antah kok adiak kanduang ang, si Kayo Oto nan Bonsu, inyo kok lai mandanga, urang nan manaruah balam.”

Tadanga kato nan bak kian, bakato si Rajo Ameh,

”O Mandeh juo janyo hambo, cubolah himbau adiak hambo.”

Dek arih cakap mandehnyo, dihimbau si Kayo Oto. Aluaran si Kayo Oto, balun dihimbau inyo lah datang, balun dipanggia nyo lah tibo, duduak di muko tuannyo. Bakato si Rajo Ameh.

”Manolah adiak kanduang hambo, adiak dangakanlah dek kau. Batanyo hambo pado adiak, di mano urang manaruah balam, balam tambago tigo gayo, nan lai mau bapikek, sarato jarek nan sarawan.”

Manjawab adiak kanduangnyo, si Kayo Oto nan Bonsu,

”Kok itu Tuan katokan, io lai hambo mandanga, rundiang jauah kadangaran, kecek mangecek samo urang, tadanga sampai kamari. Urang nan manaruash balam, banamo Pakiah Muhamiaik,lai dansanak kito juo, urang Piliang Padusunan!”

Bakato si Rajo Ameh,

"Adiak pailah kau kiun, bekeh Tuan Pakiah Muhamaik, cubolah salang balam inyo, sarato jarek nan sarawan.”

Tadanga dikato itu, manjawab si Kayo Oto,

”Kalau baitu janyo Tuan, disuruah hambo kapai.”

Lalu bajalanlah sakali, lah sarantang pajalanan, cukuiklah duo rantang panjang, dek dakek basarang hampiang, lah sampai tibo di sanan, di kampuang Pakiah Muhamaik, mahimbau inyo di halaman,

" O Tuan Pakiah Muhamaik, lai di rumah Tuan kini, Tuan manjanguklah ka pintu.”

Tadanga dikato itu, tah tagak Pakiah Muhamaik, lalu mamandang ka halaman; lah tampak si Kayo Oto, bakato Pakiah Muhumaik,

”Baa dek tagak di bawah tu, lalu naiaklah sakali.”

21