Tadanga dikato itu, babaliak suruik si Rajo Ameh, lalu bakato inyo sakali,
”Mano ubek manolah sayang, adiak kanduang Bacindai Aluih, panawa hati jo jantuang, kaubek sakik dalam tubush. Kok io balam lah dapek, mangapo tidak dikatokan?”
Manjawab Bacindai Aluih,
”Sapanjang kato Tuan tadi, sabab dek tidak dikatokan, kaparintang-rintang hati, kapalengah-lengah duduak. Kasiah tacinto dalam raik, lah lamo di angan-angan, lah tigo bulan jo iko O Tuan, naiaklah dulu, io ka pangguang hambo iko, nak hambo ambiakkan kopi, buliah awak sanduakkan nasi, mamakan ampiang padi ladang.”
Tadanga dikato itu, lah naiak si Rajo Ameh, duduak basiriah-siriahan, tagak bapandang-pandangan, sorang mancaliak sorang manakua, sanyum bagaluik di bibianyo, kato nan tidak takatokan. Hati bakutuak mato basetan, hati kanai sayang Jah lakek, balam indak takana lai, rundiang lah sindia manyindia, tando alamaik bakanaian. Andai kucindan tak putuih lai, garah jo gurau indak kurang; andai lah babuah-buah, gurindam mandun ana, saua manyaua bak talempong, bak gandang palu mamalu. Lah sabanta duo banta, bakato si Rajo Ameh; barundiang babana-bana,
”Rundiang baio-io bana, kato kiasan hamboa sabuik, pahamkan bana sungguah-sungguah. Kasad sangajo dalam hati, mukasuik nak mamaluak gunuang, nak manjalang rantau jauh, nak naiak ka langik tinggi; ditampuah raso kamungkin, kalaju jalan kok balarang, kasuruik hati tak suko; lah mabuak dek kiro-kiro, dagang digilo angan-angan, siang malam rintang bacinte. Nak jan lame baitu, sayang baatoh jo handaknyo.”
Manjawab Bacindai Aluih,
"O Tuan Tan Rajo Ameh! Sapanjang kato Tuan nantun, pihak dek badan diri hambo, manurnik adaik nan bapaka, lunuh gayuang patuik disambuik, elok kato dek bajawab, Rundiang nat datang dari Tuan, lah suko hambo manarimy, Taps samantang pun daitu, bao bapikialah dek Tuan, timbang bana sudah-sudah, bam:
29