"Adiak kanduang Bacindai Aluih! Nan sabanta iko kini, palak lapeh sajuak lah datang, hari batambah tinggi juo, paneh kian lamo kian garang, elok bajalan kito kini, galanggang rami kok usai.”
Manjawab Bacindai Aluih,
"Kalau baitu janyo Tuan, kok bajalan kito kini, laikoh elok kutikonyo, sadang rami rang di pakan, sadang banyak di galanggang."
Manjawab si Rajo Ameh,
"Sapanjang kato kau nantun, dek agak biaso mungkia, kok dapek hambo mangatokan, elok bajalan kito kini, samo diansua bagulambe, bak anggang manjalang gunuang."
Manjawab Bacindai Aluih,
"Kok io kito kabajalan, elok marokok Tuan dahulu, hambo nak mangunyah pulo."
Dimakan siriah sakapua, sadang pareso jolong dapek, bajalan inyo sakali. Kununlah si Rajo Ameh, sairiang inyo batigo, jo Marajo Ulak Sumano. Bakato si Rajo Ameh,
"Adiak kanduang Bacindai Aluih,
Sarangkai bungo limbayuang,
dibao urang ka Malako.
Bacindai kambanglah payuang,
tibo di padang nanako.
Manjawab Bacindai Aluih,
"Laiakan biduak ka Palembang,
muatan puti nan baduo.
Payuang lah sudah hambo kambang,
Balinduang kito baduo,"
Agaklah si Rajo Ameh, duo jo Bacindai Aluih, bulanlah banduang jo matoari, urang elok salendang dunia, rang baiak suko dicaliak, basi baiak diringgiti. Lah sarantang nyo bajalan; agaklah Bacindai Aluih, payuak bak langgundi mudo, condong bak pim-
42