Lompat ke isi

Halaman:Bacindai Aluih.pdf/55

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

Agaklah inyo nan batigo, sapiciang mato tak lalok, hati lah bangkak-bangkak kampuah, bulu lah ramang-ramang kumiah lawan bak raso ka tibo. Kok buliah salelo hati, kok dapek bak janyo awak, dikucuik alam nan leba, dikuyak hari nak siang, buliah batamu jo lawan, nak tantu hitam putiahnyo. Rago mananti hari siang, duduak bamanuang katigonyo, mangana pitua guru, mamintak kapado Allah, basi nan tajam kok lai pumpun, nan tajambo kaditunai, nan rundiang nak jan mancucuak, baitu paham nan batigo. Sadang mangana-ngana juo, tabik mambungo matoari, lah pagi panehnyo garang; kalua si Rajo Ameh, lah tagak inyo di sanan, pandang jauah dilayangkan, agak ka kubu di Parang. Lah tampak urang di sanan, sarupo anai-anai bubuih, bak galó-galo ditukua, bapunta-punta di situ, babondong-bondong bajalan, alaik sinjato bakilatan, mangganggam sabuah sorang, sitengga ruduih nan tajam. Lah sarantang inyo bajalan, tibo di parik malintang, lah naiak ka tanah bato, basusun babarih-barih, di tangah Padang Baduo. Maliek rupo damikian, bakato si Rajo Ameh.

"O Tuan Rajo Ibadaik, sarato Marajo Ulak Sumano, lawan datang musuah lah tibo, urang banyak awak saketek, baako untuang badan kito?"

Manjawab Rajo Ibadaik,

"Ilia ka ladang nak rang tani,
dikarek tabu satuntuang.
Lah tunggang hati barani,
tidak nan labiah dari untuang.

Tidak alu nan saelok ko,
alu tasanda di tabiang.
kok lai tasanda di lado,
buliah diraok jo paku.
Tidak malu nan samalu iko,
malu tatumbuak di kaniang,
kok lai tatumbuak di dado.
buliah disadk jo baju.

53