Lompat ke isi

Halaman:Bacindai Aluih.pdf/63

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

Lah tagak Bacindai Aluih, salalu turun sakali, dijujuang nasi di kambuik, lalu dijinjiang jo kida, manyonsong bapak kanduangnyo. Lah hilia labuah nan panjang, lah sarantang nyo bajalan, agaklah duo rantang panjang. Lah tampak Intan Diawan, batungkek sumambu kuniang, inyo badeta sabalik, sakarek ka unduang-unduang. Lah batamu inyo di sanan, di hampiang Padang Barangan, paneh nan bukan alang-alang, bataduah inyo di situ, di bawah kayu nan sabatang, bakato Intan Diawan,

"Manolah anak kanduang hambo, baa kau datang ka mari. mangko datang ukatu kini, io ka tangah padang nana ko, manjujuang kambuik sabuah, manjinjiang labu di tangan, anak ka mano kau ka pai, apo mukasuik dalam hati, elok katokan pado hambo."

Manjawab Bacindai Aluih,

"Hari nan sajak mulo pagi, kinilah basentak patang, bapak nan tidak kunjuang pulang, lah cameh hambo di rumah, dinanti datang tak tibo, ukatu makan lah talampau. Kok tibo jumbalang lapa, kok paniang bapak di jalan, kók sakik maharang panjang. kok lalu mati sakali, baitu agak-agak hambo. Bapak nan sajak mulo cako, bajalan kian ku mari, lah patuik litak tu kini, makanlah nasi nan dikambuik, minunlah aia nan di labu, Niaik mukasik hadan hambo, tidak lain tidaklah bukan, hanyo manyonsong bapak sajo."

Bakato Intan Diawan,

"Malah baitu janyo kau, lah tarang ujuik jo mukasik, potiah kapeh lah bacabiak, putiah hati bakaadaan, lah tampak jelo jo ruponyo. Pihak di badan diri hambo, maagak janah payah kau. bajalan sajauah iko, hambo nan utang mambanakan.

Lah makan Intan Diawan, agak sabanta antaronyo, bakato Bacindai Aluih,

"Manolah Bapak janyo hambo, mulonyo kaki dilangkahkan sajak bajalan dari rumah, paneh garang tibo di jalan, baranta saali tidak, hati lah harok-harok cameh, agaklah bapak kanduang

61