Lompat ke isi

Halaman:Bacindai Aluih.pdf/76

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

nan tidak tatahani, bulek bak ambacang ciek, tunggang bak sugiriak makan, nak marampok kubu di Pariang, manampuah ranjau nan tatahan, malawan urang nan banyak tu. Bajalan inyo kakiun, lah hampia tibo di sanan, lah tampak dek urang banyak, disonsong basamo-samo, sarato alaik jo pakakeh, basinjato sabuah sorang. Lah tibo si Rajo Ameh, lah batamu inyo di situ, etan di kubu di Pariang, ditangkok basamo-samo, tapuak tibo tarajang datang, basilang gado di kaki, basaua padang di pungguang, awak sorang urang pun banyak, mancik sikua gado saratuih, di sanan aja lah sampai. Aja lah panuah. bak bagantang, nyatolah ganok bak bahiang, lah mati si Rajo Ameh. Agak dek Intan Diawan, sampai dipancuang lihia putuih, bacarai tubuah jo kapalo, bacanggang nyao jo badan, diambiak kapalo Rajo Ameh, dibungkuih jo daun kaladi, masuak kauncang kaluang, badannyo hanyuik kakiun, no ka batang Sinimpan. Kununlah Intan Diawan, sarato Pakiah Muhamaik, lalu bakato inyo di sanan, kapado urang Taram nan Turah,

"Nan sabanta iko kini, sapanjang niaik naja kito, nan diagak alah sampai, nan dicinto alah buliah. Dek malang tak buliah ditulak, parang nan duo hari papek, etan di Padang Baduo, lah banyak kito nan binaso; duduak maharangkan panyakik, nan mati antah butapo, Kini Jah mujua nan taraiah, agaklah si Rajo Ameh, dek lah panuah bak bagantang, aja sampai janjian tibo, sasa on tak buliah tanggual, inyo nak mati nak mati, datang. manyarah bak unto, kito salamaik samparono. Pihak di kito nan basamu, ambiak lah alaik jo pakakeh, simpan sinjato sorang-sorang, pulanglah kito sakali,"

Hari lah rantak rantam bedo, kilek lah tapajam-pajam, patuih lah badantuang dantuang, guruah lah danguih mandanguih, hari lah hujan-hujan paneh, lah tampak ula mangiang, tandonyo pasang lah baranti, si Rajo Amich lah karam. Nan sabanta itu juo, pulanglah orang kasamonyo, kubu di Pariang lah tingga.Templat:Left