VII. HILANG BACARI, LULUIH BASALAM
Kaba baraliah sakutiko, sungguah baraliah sanan juo, kapado si Kayo Oto, adiak kanduang si Rajo Ameh. Lorong umanaik Tuan kanduangnyo, takalo inyo ka bajalan, di pangka titian papan, kini alah lah tasuo, hari lah hujan sangik limau, guruah lah badantuang tigo. Pihak dek si Kayo Oto, ikara nak jan tagantuang, utang nak banamo lansai, nak jan manyeso kanan tingga, nan jan mambarek kanan pai, sugiro inyo di sanan, lah tagak sambia jo tangih. Bajalan sadang jo ratok, turun bakipeh aia mato, mambukak panyawa kandang, dilapehkan nan balang sambuang, duo jo balam tambago. Lah pai inyo ka kian, kudo lah balarian, balam lah tabang malayok, etan ka kampuang si Bacindai. Lah tibo inyo di sanan, babuni kudo di situ, maringih nan balang sambuang, basiputu balam tambago.
Bacindai Aluih sadang batanun, mandanga buni nan bak kian, takajuik inyo maso itu, tasirok tagamang darah, tasimbua lalu kamuko, tando alamaik nan lah tibo, garak si padiah lah datang, lah mati si Rajo Ameh, agak di kubu di Pandan. Hati nan tidak elok lai, roman bak cando ka runtuah, bak gabak hari ka hujan; hati bak raso diguntiang, padiah nan bukan alang-alang, bak luko dibari asam, lah lumuih tubuah anggoto, urek jo tulang bagajaian, raso lah caia utak banak. Diagak dipikia bana, balun manangguang nan bak kian. Nan sabanta itu juo, kununlah Bacindai Aluih, turak takatokan suri, banang lah sarupo jo suto, pakan jo tagak lah salisiah, ragi lah batimbang-timbang, aka hilang bana tak dapek, angan-angan ku mari pai, pangana mambao larek, ka sansai badan kasudahannyo. Dalam barusuah-rusuah juo, tumbuah ibaraik dek Bacindai, sambia marinai-rinai ketek,
"O karok guluanglah tanun,
pasakok ditimpo ranyai.
Awak haro untuang kok balun,
baso lah kanai manganai.
59