hari lah badarok sanjo, dipandang tadah ka mudiak, buiah lah ba- tukuak-tukuak, bararak tibo datangnyo. Aia batambah dalam juo, tandonyo hujan dan hulu; diliek sabalah hilia, tampaklah tunggua kayu hanyuik, tasakek di pihak nan tanang, didayuang dituju kuin, Sarato tibo di sanan, rakik di situ dipauikkan; lah turun Bacindai Aluih, diambiak kain jo baju, sarato pakaian tubuah, dungan kapalo Raja Ameh, dibao pulo sakali. Bajalan Bacindai Aluih, tibo di kapalo pasia, agak dibubun-bubun aia, di sanan tampaik bamalam. Lamo sabanta antaranyo, buni lah babagai-bagai, rangik bak labah kahinggok, baputa-puta datangnyo. Kalua paum tabiang. ula Jah jala manjala, hantu aia layang mala- yang. tampaklah suluah-suluah hantu, tarang lai cayo pun tidak, bahagas lelo jo ruponya. Hari lah galok gulito, kilek bak gajah maumbuik, guruah lah batalun-talun, bak buni gaga di lautan, Mangayia alam saisinyo. Kalam nan bukan alang-alang, bak malam duo puluah tujuah. Agakiah Bacindai Aluih, litak jo lapa tak ta- tas, hauih nan tidak takana, kanyang dek kiro-kiro sajo, hawa jo napasu nan ditompang, setan ibilih dirajokan. Dek malang ra- tak nan tak elok, dek untuang cilako badan, sajak di rahin bundo Kanduang, jampai ka dunia buruak juo, nan tidak dapek disasali, barih takadia lah dahulu, Kini badan manangguangkan. Dalam harusuah-rustuah juo, bapantun inyo sakali,
"Talang kuniang namonyo buluah,
inggiaran anak murai batu,
tumbuah di koto nak rang Gurun.
Cinto hati raso ka luluah,
bak kaco jatuah ka batu,
mamandang matoari turun,
Tagak marinai ateh tanjuang,
rindu malanteh bubun-bubun,
tumbuah tangih salah sadan.
Dahulu sanang ateh anjuang,
kini ka basalimuik ambun,
tangguang rasailah dek badan,
66