ujuang jantuang pangarang hati, jarek samato Bundo Kanduang, sidingin sitawa di kapalo, ubek jariah palarai damam, sambahan Alam Minangkabau, Maruhum Basa Ampek Balai, Mangkuto Ulak Tanjuang Bungo, Pamenan Buo Sumpu Kuduih, jagolah anak jagolah sayang, mari duduak ka surambi.” Tadanga suaro Bundo Kanduang, jago sakali Dang Tuanku, hati di dalam tidak sanang, apolah bicaro nan paralu, sadang tidua dijagokan, bajaIan turun ka surambi, mandeh mairiang di balakang. Maliek anak nan lah bujang, suko hati mamandangi, sajuak pikiran sakutiko. Satu tibo di surambi, dibasuah muko jo ayia bungo, harumnyo satahun parjalanan, basabuang kipeh suok kida, dikanakkan pakaian kabasaran, duduak di ateh majun alam, tampek duduak rajo-rajo, baaleh kain biludu suto, batirai balangik-langik, batabua intan biduri, balapiak parmadani, bukan parmadani urang kini, tanunan puti dari Mesir, kalau dipakai batambah baru, kaduduak-an Sutan Rumanduang, Mangkuto Alam Minang kabau. Badatangan sambah Dang Tuanku, “Ampun denai Bundo Kanduang, apo titah dari Bundo, cameh raso hati denai, dijagokan denai sadang tidua.” Manitah Bundo Kanduang, “ Sababnyo anak denai jagokan, danga di anak kato denai, simakkan bana elok-elok, anak batambah gadang juo, denai baransua tuo juo, lurah lah dalam bukik lah tinggi, hari lah patang nan di denai, anak nan tidak batunjuak-i. Dangakan bana denai curaikan, denai curai denai papakan, adat limbago dalam nagari, Tambo Adat Minangkabau, sabarih bapantang lupo, satitiak nan tidak hilang, nan tapakai di alam nangko, sajak salareh Batang Bangkaweh, saedaran Gunuang Marapi, kaduo Gunuang Singgalang, katigo Gunuang Talang, sampai ka Gunuang Pasaman, itu di bawah parentah anak, ganggam taguah pacik arek.
16