nagari, urang tumpu-manumpukan, pandjang lidah bukan kapalang, indak pandai mamegang rusie, bintjang banjak dibao-njo, nan ado diindakannjo, nan indak diadokan-njo, itu buatan siang-malam.
Batanyo sanan Tjindue Mato: “Mano kakak urang manggaleh, apo maksud disangadjo?”
Mendjawab urang manggaleh: “Mano tuan nan batanjo, djaueh sungguh datang kami, mantjarikan punggueng indak basak, mantjarikan kapalo indak batungkuih, muntjarikan patah dangan pati. Io kami kamari nanko, dari Ranah Sikalawi, dari Tandjueng Sungai Ngiang, dari Rantau Simalinang.”
Bakato pulo Tjindue Mato: “Mano kakak urang manggaleh, gilo bana garan iko, handak mambunueh-bunueh diri, dek rantau sadjaueh nangko. Dalam nagari Sungai Ngiang, sabueng apo nan tak sanan, pakan apo nan tak sanan, mangko badan dibuang-buang!”
Manjahui urang manggaleh: “Dangakan malah dek tuan Katjie’. Nan sakarang kini nanko, dalam Tandjueng Sungai Ngiang, tigo bulan lah lamonjo, indak lain nan dikaradjoan, Radjo sanan handak kawin, io Tuanku Imbang Djojo, dangan tuan Puti Bungsu, anak Tuanku Radjo Mudo; lamolah injo batunangan, bulan datang injo sarumah.”
— — —
kini telah berpandok ditepi aie’, orang telah banji semuanjo. Sananglah sakarang hati Bundo Kandueng, bagai menjandang lukah tigo.
Alangko murka Bundo Kandueng mendangar sembah demikian, dihempaskan kampie ditangan, belah duo kadam perak, patah pulo lantjang ameh, hening-senjap dalam istano, satupun tidak babunji. Lalu Bundo Kandueng bertitah samo sendirinja: “Bentjanasungguh si Radjo Mudo! Ajahnjo mano menudjuki, bundonjo mano mangadjai! Adat dimano io dapat, mampasumikan tunangan orang! Lainkah garan bundonjo, tidakkah dia saibu dangan aku, tidakkah dia sejuh dengan aku. Biar anak kandji Sungai Ngiang.”
Menjembah Tjindue Mato mohon Bundo Kandueng berpikir dahulu habis-habis, bitjarokan buruk dangan baik, usah dibao hati murka, orang pemurka hilang akal, limbago Bundo urang tuo, adat tuo manalan ragam. Bukankah pado Mak Tuan, tinggalnjo pado Bundo djuo! Inilah tamsia orang digantung tak bertali, orang dipanggang tak berapi, bagaimana orang dapat menantikan!