Lompat ke isi

Halaman:Kaba-Epos Tjindue Mato.pdf/33

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah diujibaco

pak, dek Bapak alah naie’ nobat, nak tahu dirasam urang,nak tahu dilanggam sanan, antah barubah lah tu kini! "Limbago urang djadi radjo, ilimu padi nan dipakai, kian barisi_ kian rundue'. Adat urang bahambo rakjat, dilahie injo manjambah, dibatin kito manjambah, baitu karadjo mangko salamai’.” "Hukum radjo duo parkaro, aso hidui' kaduo mati; basa hidui' manang hukumnjo, basa mati alah huKumnjo,; kato lahie lahie djuo, kato batin batin djuo, kato awa awa djuo, kato akie akie djuo. Adapun urang baraka, mandatakan barang nan tinggi, manjambueng barang nan pendek, malambui'kan barang nan kareh, manganduekan barang nan tagang, mamanuehi barang nan lubak, mampadjinak sado nan lia. Limbago mamegang bitjaro, djiko’ mamegang tagueh-tagueh, djiko’ batahie samo barek, kok mahukum samo adie. Indak mudah mudah mamegang hukum, djiko’ radjo lain hukumnjo, sudaga lain hukumnjo. , Pangka salahnjo hambo rakjat, ateh limo parkaro ;partamo salah tangannjo, kaduo salah kakinjo, katigo salah matonjo, kaampek salah katonjo, kalimo salah lakunjo.” Kok lah sampai Bapak di Sungai Tarab, adok Datue’ Bandaharo, djiko’ kakinjo nan talangkah, atau mu-lui’njo nan tadorong, namun anjo sakali nangko diamlah djadi hasrat Bundo Kandueng agar negeri aman sentosa. Karena hendak menghoadiri gelanggang di Kurimbang Batu Along itu, maka Bundo Kandueng, menjuruh Dang Tuanku membawa sikiantan, ajam Kesakita Istana, seasat dengan ajam Sanggonani jang diam diatas gung merapi, dirumpun talang perindu tempat burung liar mati,tempat tenggiling hitam bersarang bersama sama dengan si Gumarang. Jang akan membawa si Kingntan ialah Djuara Medan Labieh lengkap dengan tedji dan benangnja. Akan sukalah hati Bandahoro, Basa Ampek Balai serta Urang Basa dengan para Penghulu, Manti Mintara serta rakjat tua muda besar kecil melihat Dang Tuanku datang berkundjung dan berkenan hadir dalam gelanggang jang dipantjang Supaja keberangkatan Dang Tuanku djangan sampai diketahui oleh Lareh Nan Pandjang, diingat oleh Bundo Kandueng djangan benjak benjak pergi, padolah Tjindue Mato pemuda jang tangkas dan tjrdris, atjang atjang dalam negari, Djuaro Medan Labeh beserta di Barakal, Barulie dari si Tambali


Aide.