Lompat ke isi

Halaman:Kaba-Epos Tjindue Mato.pdf/51

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

Mamasang main kudo !” Manitah pulo Dang Tuanku : “Mano ang leh Barulieh! Lihek djuolah dahulu io kapadang Kaju Tanam, hari Sinajan sahariko, padamaian tu disanan, sagalo anak pertiapan, Djiko` injo indak disanan, baru kapakan Simagujang, indak pu'o ado disanan, mangko tjari ka-Sipasin!"

Kununlah dihari nantun, lah badjalan si Barulieh, djalannjo lari-lari alang, kian lamo basarang dakek, lah tibo garan disanan, mangko tjari ka-Sipasin!"

Kununlah dihari nantun, lah badjaian si Barulieh, djalannjo lari-lari alang, kian lamo basarang dakek, lah tibo garan disanan, hampie kapadang Kaju Tanam, angin batiui’-tiui’ alang. Mamandang injo kaaieh, sudahiah tampak lajang-lajang, sapantun kaloang beba patang, latu ditjari pangka tali. Ado sarantang padjalanan, lah tampak urang nan banjak, io dipadang Kaju Tanam, ramilah sorak dangan sorai, namonjo urang basuko-rio, sagalo anak mulie-mulie, babagai djinih pakaiannjo, namonjo urang kajo-kajo.

Barauari Tjindue Mato, sarato tampak si Barulieh, tasirok darah didado, talapeh tali diganggam, dikumpa sado. nan tingga, bakato djo hati tjameh : “Nak kamano ko Burulieh ! Baapo garan Bundo Kandueng, ataukoh saki' ngalu paniang ataukohgarieng Dang Tuanku, rasian denai burue’-burne’, dalam nan tigo hari nangko !” Lah Manjambah si Burulieh “Ampun sajo nan Budjang! Indaklah ado nan bakian. Ato anjo kan sabuah, nan titahnjo


dengan benang mas kasab rumi, jang pada mulanja oleh Bundo Kandueng hendak penjalin Radja Tjina, Dikenakan badju beledu jang warnanja berbagai dalam pandangan, bertatahken nilam pualam; maksud Bundo Kandueng mulanja hendak penjalin Radja Atjeh, Dikenakan ikat pinggang, dengan tjindai pandjang tudjuh, bertatah berdjambul Kuning, tenunan dari tanah Hindu. Dikenakan destar intan berkarang, warnanja pelbagai djenis; bertaburkan intan-baiduri, letak mendjenget dikepala. Dikenakan tjintjin didjari, permata bumi tertelentang, berkilau dipandang mato. Dipersisip keris kesaktian, bernama si Mondong Giri, kerai bertjampur Pandjut putih, mata senjawa dengan gandja eras, puntja berpitin sendirinja biasanja bukan kepalang; bila tersentuh bajang-bajang, njawa badan akan gantinja, djedjak ditikam mati djua, setuah dengan besi kersani jang Mendentjing sendirinja.

Setelah Dang Tuanku selesai memakai bertitah Bundo Kandueng kapada Tjindue Mato menjuruhnja memakai pula. Dikenakanlah oleh Tjindue Mato serawal pandjang tenun puteri Makasar, bingkisan Radja