adang bak bunji didalam tanah, adang bak bunji diateh langik, basirinue’ reno hati.
Kinalam basarang dakek, mandanga urang dalam kampueng, mandanga puto digalanggang, satangahnjo ba- padu-padan, satangahnjo batampin tarueh, bunji uang ba- darai-darai, uang katjie’ badantjieng-dantjieng, kok ke- Peang indak tabilang, dek ameh bakati-kati. Lad tatja— ngang urang nan banjak, hiru-biru kasadonjo : "Apo iko endah kawan, indak panah kito mandanga, sadjak dari ni- nie’-mujang. bunji apo nan bak kian !” Bakato satoboh lai: "Dangakan djuolah dek kito, datangnjo dari ateh langik”. Bakato satoboh lai : *Datangnjo dari dalam tanah!” Alah djadi parbantahan, hiru-biru digalanggang, satangah dju- aro nan di:anan, lah manjirah kanai tadji, ajam lago in- dak dikana, djadilah luko babunuehan, dek mandanga gan- to nantun.
Ulak alainjo bungoalai, mandanga urang dalam kam- pueng, laki-laki dan parampuan. Sadang diateh andjneng perak, mandanga puti Lenggo Geni. sagalo sidi sidang tu- an, sagalo anak partiapan, bunji ganto bak batimang, taibo-ibo dalam hati, tadaju-daju paratian, sajui’-sajui’ ka- dangaran, raso disisi sawang langik, bak dirandang bak dibaka, bak dilembai api njalo, bagai diguntieng rangkai hati, raso dilantak ubun-ubun, dibao dudue’ tak sanang,
ae datanglah djuara medan Lebieh, membawa Kinantan Gombak Ba-ue, datanglah djuaro bambang pileh, membawa pileh hono tuah, djuaro membulang samo kanan, taruh bertampin, kononlah djuaro medan labieh. barang jang titik ditampungnja barang jang mirih dipaliknja, ha-bislah emas disabnungkan, taruh ajam kinantan, "sesukek saulang alieng, sakundia-sakundia, maka menjabunglah orang banjak, ada jang mengeluarkan emas, ada jang mengeluarkan real, masing-masing dengan kesanggupannja,
Adapun Tjinue mato berdjalan-djalan masuk pasar keluar pasar, masuk djorong keluar djorong, lalu ketempat orang berkedai. kebetulan memandang ia arah kemudik, tampak kepadanja orang lelaki berdua membawa ajam akan didjual. djang seorang bernama si-Langkoneh jang seorang lagi lalek tuo. djelatang dalam negari, orang tumpu-menumpukan, pandjang lidah bukan kepalang tidak pandai memegang rahsia bentjana banjak dibawanja, jang ada ditidakkannja, jang tidak diadakannja, itu perangainja siang-malam