Tuanku, kudian manitah hanjo lai: "mano rangkajo Ban-daharo! Pajueng Pandji Koto Piliang ! io kami kamari mangko, dititahkan Bundo Kandueng. handak batulue’ djan bjaandai, usang-usang dibanti, kok lapue’ io baganti! la Ma lupo bunjak ragu, kami kamari sakali nangko. Lorong Adat djo Limbago, antah barubahlah tu kini, antah barukaluh tu kini!
Mandanga titah nan bak kian, sudjui’ manjambah Bandaharo, disusun djari nan sapulueh, dihundjamkan lutui’ nan duo, ditakuekan kapalo nan satu ; Ampun Tuankun Sabi Alam! Ampun baribu kali ampun ! Daulat sa ruan rakjal bunjak ! Lorong kapado bitjaro tu, alun lai ruan nan barubah, alui lai ado nan hatuka. Tatkala maso aula nan barubah , muto-mulo rantiang dipatuh sunue dikali, puto-mulo rantieng dipa-teh, navari akanditjatjak, Adat- Limbago Minangkabau, nandisunekui’ langik ditanai bunii, sadjak saedaran -gunuengMarapi, salareh Batang Bangkaweh, sahinggo Pints RajoHilie, lalu ka Sialang kandi muidie’, Hakum Adat nan di-farinto, dari Ninie’ Katumangguengan, folah anam parka-ro. Purtamo Tjupak Usali, kaduo Tjupak Buatan, katigoKato Pusako,kaampek Kato mupakai’, kalimo Kato Da-hulu Batapati, kaanam kato Kudian Kato Batjari panggain-Pali kato nan dahulu.
Kato Radjo malimpahkan, kato Panghulu manjalasai,
dong berlaga: iapun terus ke Balai menghadop Dong Tuanku, lalu menjemboh: “Ampun Tuanku, mari kita kembali pulang ! Alangkah senangnya sekarang, -bersandar dibantal gedang, diatas kasur Benggala, diatas kasur permadani, dihodop segola hambo rakjat ! Djika oleh Tuanku masih tersenangkan, dudukich djua Tuanku, saja aken pulong djua. Malu tertumbuk pada kening, orang teryareng pada muka, sampai mandju~ djung sangkor ajam, Kita telah kena bentjana, dari Tandjueng Sungai Ngiang, bisa puas hati Bundo Kandueng!
Sedang Tjindue Moto naik keatas Balang Kandai, meniteh ‘Dong tuanku: “tu hanja kota terlajang, bujung; terasa ada dapat tidak !* Tetapi karena Tjindue Mato tidak hendak mengindahkan, Dang Tuanku menuggang si Gumarang, lalu pulang keduanya. Djuara Medan Labieh,Si Barakoi, si Barulieh, dan si Tambahi terkedjut melihat lau ruanndja, lalu menjusul ketika itu, Akan orang bonjak digelonggeng. jong bagai ditumbuk panas tunggal itu, berkata sesama mereka, akan susahlah negeri gerangan ini djenisnja laku Patuanan, orang bertanom jang mem~