Lompat ke isi

Halaman:Kaba Minang.pdf/161

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

so itu―bajalan si Mansun bagageh-gageh―kalau paralu balari-lari—lah sampai ka samak-samak―sampai ka rimbo bangarai-ngarai—raso ka aman inyo baranti. Dibukak baju nan badarah—pakaian lusuah lah cabiak pulo-dibukak bungkuih kain saruang―tampak pakaian Angku Kapalo―sarawa batiak kain haluih―baju putiah guntiang Cino-kupiahnyo suto hitam pulo―sarato kain palakat aluih, Dikanakkan malah sarawa nantun―sasuai sajo baru takanak—disorong pulo baju putiah—guntiang Cino langannyo gadang—dikanakkan pulo kupiah suto—nan bak jangguik pulang ka daguak―bak cincin pulang ka jari manih.

Kununlah si bujang Mansun―lah sudah disuruakkan baju nan buruak—alah disandang kain palakat―ringgik ameh disimpan elok-elok―dibuhua di kabek pinggang―barubah roman maso nantun—dek pakaian sasuai sajo―sarupo bujang rang panggaleh—ragulah urang mamandangi.

Batusangka balantai batu
parak jua labuah basilang
Badan sarupo bola lampu
panuah minyak makonyo tarang

Kan iyo samaso nantun―hari nan alah barembang patang—bajalan Masun capek-capek―masuak samak kalua samak—tibo di lurah dituruni―tibo ditabiang tabiang didaki. Alah sarantang pajalanan―lah duo rantang pajalanan—patang bajawek dangan sanjo―sanjo baransua malam juo―tabayang rono cahayo bulan―bulan panuah nan ampek baleh―lah basuo jalan nan pasa—jalan nan pasa labuah gadang—dituruikkan sajo ka ma painyo.

Luruihlah jalan rang ka Gaduik
sasimpang jalan ka Bukik Tinggi
Badan sarupo limau anyuik
antah di mano ka baranti

Tak talang satalang nangko
talang saruweh jo sunpitan
Tak malang samalang nangko
bajalan indak pakai padoman

161