wok nan bak kian—mamuji urang nan mancaliak—kok indak tabawok nan bak kian―mancibia lah urang nan mancaliak―baitu ka kobeh satangah urang.
Langkisau angin langkisau
katigo angin ribuik kancang
Marantau pai marantau
kok indak ka kayo usah pulang
Langkisau angin langkisau
angin manyisi-nyisi tabiang
Marantau pulang marantau
usah manjadi buah gunjiang.
Alah sahari duo hari-hari katigo malapehi niat―diimbau niniak dangan mamak―sarato dangan urang siak—dijanmu mandoa ka ateh rumah-ka ateh rumah Sutan Salim―karano anak alah pulang―sarato dangan minantunyo—lai salamat pajalanan—sampai ka kampuang kini nangko. Tambahan pilo dibaliak itu―cantang nan duo sagaragai―karano baminantu di rantau urang―kini ko baralek-alek ketek―mampasinggah niniak mamak ka namonyo―mamak nak tahu di rang sumando―rang sumando pun baitu pulo.
Pado hari nan ka ampek―hari Rabaa maso nantun―sanan bakato Sutan Mansur—iyo kapado mintuonyo, "Oi Amai jo den di Amai―pado hari nan kini nangko―hambo bamukasuik handak ka Bukiktinggi―handak manekankan surek-sarek―lapeh malah hambo di Amai―mak langsuang pulo karajo hambo,” katonya si Sutan Mansur―bakata bakeh Siti Nuriah.
Mandanga kato nan bak kian―manjawah Siti Nuriah, "Kalao baitu kato Sutan―gadang paralu nan ka dituruik―kami lapeh Sutan ka Bukiktinggi―usah lamo Sutan di sinan―lakeh malah sutan babaliak―alun lapeh taragak urang kampuang,”―katonyo Siti Nuriah―malapeh si Sutan Mansur―nak pai ka Bukiktinggi.
Manyahuik pulo Sutan Mansur, “Kalau baitu kato Amai—insya Allah baiaklah itu―indak lamo hambo di sinan—mungkin barisuak hambo babaliak.”―katonyo si Sutan Mansur,
210