Lompat ke isi

Halaman:Kaba Minang.pdf/217

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

barasaki si Sutan Mansur—baitu pandapek urang kampuang.

Pado malam samalam nantun—dikatokan ka adiak kanduang―adiak kanduang si Upiak Boneh—mukusuik mambawok ka Batawi—nak samo tingga jo kakak kanduang—usah bacarai bajauahan—baitu kahandak Sutan Munsar. Mandanga kato kakak kanduang—gadanglah hati si Upiak Boneh—tabik aia mato kagirangan—raso ka sanang jo kakak kanduang—daripado hiduik manompang-nompang—sarik rasonyo pancarian.

Pado hari nan barisuaknyo—babaliak malah Sutan Mansun—babaliak ka Matua Hilin—dipasankan ka bakeh adiak kanduang—paliang lambek sapakan lai—akan barangkek ka Batawi—dibawok kakak dari Matua—singgah dahulu di kampuang Dalimo—dari sanan sajo barangkek—barangkek langsuang ka kota Padang.

Dek lamo lambek nan bak kian—lah sampai hari nan sapakan—lah tibo malah Sutan Mansur—sarato bininya si Dalipah—tigo jo anak si Rasid ketek—ampek jo gadih pambantu—tibo di rumah Upiak Boneh—kan iyo di kampuang Dalimo—diantakan pule dek mintuo—Sutan Salim sarato jo Nuriah.

Kan iyo si Upiak Boneh—rumahnyo lai dipasegeh—lai bakambangkan lapiak basalang— tilatak jamba duo tigo— cukuik randang jo goreng ayam—langkok pulo jo pangek ikan—gulai ayam jo paragede—anyang dagiang gulai karoma—lai badacak panantian—tak tampak bana baraso bansaik.

Kononlah tamu dari Matua—bamalam malsh samalam nantun-iyo di rumah si Upiak Boneh—manjalang barangkek barisuaknyo—barampek rombongan Sutan Mansur—balimo jo Upiak Boneeh—mintao pulang babaliak—kan iyo ka Matua Hilia.

215