Jumbang, ”A wai rang mudo parampuan di siko, bari nyo luruih ambo batanyo, matonyo sangaik kironyo sadang, apohnyo rusak kironyo tingkah, mangkonyo duduak bamanuang surang barinyo luruih ambo batanyo.”
Lalu manjawek parampuan mudo, "Mano dek Tuan urang mudo, bukan dek mati kironyo badan Tuan.
Bukan dek roman kironyo tuduang lado nan sadang di halangan bukan bamanuang sajo Tuan banyak nan sadang disusahkan
Sumue ambo diimpok batu Tuan, lah tigo bulan diimpok batu, jawi jo bantiang indak biminum Tuan, pipik marapatilah banyak mati.”
Sanan manjawek Malin Jumbang, Mano dek kau parampuan, bari jo juruih ambo batanyo, siapo namo diimbaukan urang, siapo mandeh siapo ayah, di mano kampuang jo halaman.”
Sanan manjawek parampuan, ”Kalaunyo itu Tuan tanyokan, ambo banamo Siti Rahimah, ayah banamo Rajo Makah, mandeh banama Siti Asiah. A wai dek Tuan urang Mudo tanyo lah Tuan sudah ambo jawek Tuan, kok pipatah jo urang Minang, kato biaso hasautan, panggang biaso babaliakkan, siapo namo Tuan kini, dimano kampuang jo halaman, siapo ayah bundo kanduang Tuan.”
Sanan manjawek Tuan Jumbang, "Mano dek kau si Rohimah, kalau nyo itu kau tanyokan, namo nan indak tantu lai, kampuang hilaman indak nyo jaleh, ambo banamo si Buruang Rimbo, anak bingkatak si bingkatai, anak singiang-ngiang rimbo, Indal tantu kampuang hilaman. Ambolah lamo dalam rimbo Rahimah, amboluh jamo urang tabuang, kini baitulah dek nyo kau Rahimah, di mano sumua cubo tunjuakkan kapado ambo Rahimah, nak ambo caliak sumua nyo kau, nak ambo cubo mambukak batu Rahimah, kok untuang tabukak batu nan gadang.”
Sinan manjawek si Rahimah, "Mano dek Tuan urang mudo, jelcbkan batu tabukak dek Tuan, dangakan bana yo riwayaik nyo, lah tigo bulan balun taangkek, lah tujuah ikua kabau bahantas, abih nagari baganti kampuang, itu banyak nyo mambukak hatu, Tuan, indak doh lanteh yo dek pikiran, indak doh sampai ‘lek angan ambo Tuan.”
244