Lompat ke isi

Halaman:Kaba Minangkabau 2.pdf/191

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

Mandanga kato mamak kanduang, bajalan ka ruang tangah, lansuang ka ruang dapua, mamasak jo hati mamang. Nyo lapeh si kilok masai, nan capek kaki ringan tangan, ciek dakak duo dakuaknyo, nasi masak gulailah masak, nyo sanduak nasi sarato gulai, nyo bao ka tangah rumah, lah makan gadih jo mamaknyo. Kok untuang Gadih Basanai, lah sasuok gadih manyuok, cukuik katigo gadih sudah. Bagageh duduak ka tapi pintu, nyo buang caliek ka rumah gadang, hati batambah mamang juo, bapantun gadih baibaraik,

"Putuih tali pagantuang timah
labiah panggantuang bungkah jalo
Hibo hati rumah ka tingga
kakok tangan si mandiang nangko.

Sadang bagantang lai tak panuah
kunun kok sasumpik ka nyo isi
Turun di janjang lai mangaluah
kunun kok bukik ka den daki."

Nyo pandang ilia jo mudiak, tampaklah sobaik babondong-bondong, nyo turuikkan kawan samo gadang, sinan bakato dagang lah gadih, "O, sobaik dangakan malah,

Manggih manggito di subarang
lai denjuluak jo pangalan
bahibo-hibo dari kapatang
kini den sabuik ka bajalan."

Manjawab sobaik nan gadih, "Piak,Gadih rang Basanai,

Rumpuik saruik di tapi jalan
ureknyo tajam batimba
Sato kausabuik ka bajalan
bak mano untuang kami nan tingga.

Sinangi lauak nak rang Tiku
diatua jo daun pandan
Manangih kami duduak di pintu
managah Gadih pai bajalan."

443