Lompat ke isi

Halaman:Kaba Rambun Pamenan.pdf/39

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah
Hari patang sawai babunji
kamano dagang ka bamalam.

Lamo sabanta antaronjo hari lah malam hanjo lai babaliak karumah induak samang : „O mandeh urang balapau bawolah tompang dagang sansai dusun nagari tidaklah tantu". „O Bujuang nan djolong datang kalau baitu kato ang disiko malah Bujuang bamalam."

Namun malam samalam nantun saptjiang tidak dilalokkan sakalok tidak ditiduakan rintang ba pikia2 djuo tak tantu djalan ka dituruik bapitih sagadang tidak djoalah hutang ka dibajia hutang lah sudah dipabuwek pado rang lapau mandjua nasi hilanglah akal mamikiakan dimano karadjo ka ditjari pangatuhuan saketek tidak ka manggaleh bapokok tidak. Alah siang tjandonjo hari alah badjalan Rambun Pamenan kan ijo mantjari karadjo alah badjalan hilia djo mudjak ditanjokan malah karadjo tapi tidak ado nan dapek lah patang pulo tjandonjo hari babalak pulang Rambun Pamenan kapado mandeh rang balapau.

Alah sahari duo hari tjukuik sapakan kiro2 lamonjo bakato urang balapau : „O Bujnang nan djolong datang hutang bujuang lah banjak bana alah patuik kini ang bajia". Mandanga kato nan bak kian tamanuang Rambun Pamenan: „Kalau baitu kato mandeh tarangan hutang hambo nantun mamintak hambo pado mandeh barilah djandji hambo dahulu malakik patang hari baiko nak pai hambo mantjarikan".

Mandjawab mandeh rang balapau: „Kalau baitu kato Bujuang sukolah mendeh manmbari djandji tapi utang musti dibajia malakik patang hari baiko ingeklah Budjang tantang itu alah sapakan Budjang disiko".

37