KANDOEENG II
101
KANTOEI'
|
ngandoeeng malo — ki.: pada lahirnja banjak sifat jang baik padanja, tetapi batinnja amat boesoek. KANDOEENG II — nama seb. kajoe. KANDOERANG, kadoerang, lih. p. doeo. KANDOERI — kandoeri; bakandoeri — berdjamoe makan minoem. Di Padang perdjamoean waktoe kawin dinamakan bakandoerian. KANÈ', takanè' — sakit dalam anggota atau oerat, djika loetoet atau sikoe atau tongkéng terantoek. KANGARAN, lih. tangiran, tingaran. KANGKAM — dipeloek dengan kedoea belah lengan atau kedoea tangan; kangkam — sepit, kakaktoea; kangkam karo — seb. ragoem. KANGKANG — kangkang; mangangkang — mengangkang; kangkang bia, kangkang koeja — bergoeloet, gesa-gesa; lih. kèngkang. KANGKOEENG I — kangkoeng; kangkoeeng kasè — katak; kangkoeeng ngèa dipéndékkan mendjadi koengèa — menoeroet kepertjaan: roeh anak zina jang digoegoerkan iboenja dan diboeangkan didalam semak, kemoedian ia mendjelma mendjadi kangkoeng dan mangèa'-ngèa (berteriak-teriak) mentjari bapanja, soepaja djika bertemoe akan direnggoetkannja kemaloeannja; ba' kangkoeeng dipapikè'kan — 'ibarat orang jang mentjengang-tjengang dalam madjelis, tiada pernah mengeloearkan perkataan; kangkoeeng kangkang — gesa-gesa. KANGKOEENG II — nama seb. sajoeran, dinamai djoega lalidi, sebab akarnja menjeroepai oelar lidi. KANGKOEMAN (dalam soerat²) — koemkoema. KANIDAI, lih. kalidai. KANIENG, kanjieng — dahi; ba(r)adoe kanieng — kedoea mempelai doedoek dipelaminan, dahinja dipertemoekan oléh perempoean lain: arang tatjorèng pado (di) kanieng — ki.: beroléh maloe; boeloe mato manoengkè' kanieng — poedjian bagi perempoean jang boeloe matanja mendjongét; balantoeeng kanieng, awa'njo inda' manjapo do — meskipoen bertemoe dekat sekalipoen, ia tiada hendak menjapa (tanda sombong atau tiada tahoe 'adat). KANJA', kinja; manganja — meramas dengan tangan, oemp.: meramas madjoen atau kain jang ditjoetji. KANIAM I — kemam, koeloem. KANIAM II, manganjam lapie' — menganjam tikar (anjam), lebih lazim mangajam. KANJANG — kenjang; inda' poedji nan manganjang, inda' oepè' nan mamboenoech — ki.: oempat dan poedji djanganlah terlaloe dihiraukan, karena kedoeanja itoe tiada berapa faédahnja; ba' tjando oela kakanjangan — seperti oelar jang sangat kenjang, malas bergerak, demikian djoega hal orang; ba' atjè' kanjang — kalau patjat soedah kenjang, dia mendjatoehkan diri, tiada mengikoet lagi; demikianlah djoega hal orang jang soedah makan diroemah orang lain, dengan tiada berkata apa-apa ia pergi sadja; antieng-antieng atjè' kanjang — anting-anting jang bangoennja seperti patjat jang kenjang, di- |
tengahnja gemboeng dan keoedjoengnja timpoes; tidoee lalo', makan kanjang — hidoep dengan keméwahan; kanjang awa' dilakoe ana' ko — saja bosan melihat lakoe anak ini; sapandjang-pandjang tali, sakanjang-kanjang bantieng — ki.: sekalian ichtiar telah didjalankan, sekarang apa jang terdjadi, tiada akan menjesal. KANJIENG, lih. kanieng. KANJOEE(R) — ranoem, loenak karena terlaloe masak (tentang boeah-boeahan). KANJONJONG — njonjong; manganjonjong — menjonjong; takanjonjong bibienjo — ternjonjong bibirnja, oemp.: karena disengat taboehan atau karena terdjatoeh. KANOEN, lih. ranoen. KANOERANG, kadoerang, lih. p. doeo. KANSO — gangsa, logam. KANTANG — kentang; pada setengah negeri dinamai oebi kantang, pèlo gadoeeng, oebi gantang. KANTI — handai, tolan, teman, kawan, sahabat, rekanan; bakanti — berekanan; sakanti — bersahabat; sama² mengerdjakan satoe pekerdjaan. KANTJAH — kawah, belanga besi jang besar; ba' kantjah diago — seperti lakoe kawah ditawar, artinja diam-diam sadja; demikian hal orang jang menganga dan mentjengang-tjengang sadja bila ditanjai orang atau bila mendengarkan orang bertjakap: makannjo sakantjah — makannja amat banjak; mangantjah — hal anak ketjil waktoe tidoer boeang air ketjil dikasoer. KANTJANG — kentjang; angin kantjang — angin kentjang; (lari) koedo kantjang — lari koeda ini kentjang; ana' ko kantjang — anak ini gantjang. KANTJÈH, takantjèh — terbantoet; koedo toe takantjèh, moedo bana lah bapakai — koeda itoe tiada mendjadi besar, tegap atau gemoek, sebab terlaloe moeda telah dipakai. KANTJIE(L) — kantjil; aka kantjie — 'akal kantjil, artinja amat tjerdik; ka' kantjie — sang kantjil. KANTJIENG — kentjing, kemih; takantjieng — kentjing; ana' kantjieng (memaki) — anak kentjing; mangantjiengi — mengentjingi; mangantjiengkan darah (nanah) — kentjingkan darah (nanah); bakantjieng-kantjieng ang mangètjè' — poetar balik tjakapmoe. KANTJI', mangantji' salèro — mengoerangi (menahan) makan; idoei' bakantji'-kantji' — makan minoem, pakaian dan oeang selaloe berkoerang-koerang. KANTJOEENG, kintjoeeng — kotjok; mangantjoeeng karatêh — mengotjok kartoe; mandi sakantjoeeng — mandi sebentar. KANTOEE(R) I — kantor. KANTOEE(R) II, mangantoee; tidoee mangantoee — tidoer dengan kaki berlipat, dan loetoet berdekat dengan dagoe; perb. dengan ingantoee. KANTOEE' — kantoek; mangantoee', takantoee — mengantoek; nan kasoee kantoee, lih. kasoee. KANTOEI' — kentoet; takantoei — kentoet; ana' kantoei (memaki); aka kantoei'-kantoei' — sebangsa akar, daoennja dapat dimakan; |