Lompat ke isi

Halaman:Kamoes Bahasa Minangkabau-Bahasa Melajoe-Riau.djvu/107

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

KARAMBI'

105

KARE' II


kawin dengan bangsa lain dan tiada dapat lagi diharap oleh kaoemnja.

KARAMBI', koerambi` — sendjata (djembiah) bengkok, tadjam matanja dan belakangnja; mangarambi' paroei` — meretas peroet dengan pisau itoe.

KARAMBODJO, lih. kalambodjo.

KARAMOAN, bakaramoan, lih. amoeeh.

KARAMOENTIENG, kalamoentieng — kemoenting.

KARAMPAGI, kalampagi, rampagi, lampagi — kerempagi; lih. gadawan.

KARAMPANG — kerampang; karampang sarawa — kerampang tjelana.

KARAN — tjetakan panjaram.

KARANDO — keranda.

KARANDOOEI', karoendoei, karoendjoei`; mangaroendoei'kan — membawa atau memboengkoes dengan kain; sakarandoei` — banjak.

KARANG I — karang dalam laoet; pinggan karang — pinggan kasar; saboen karang — (penjakit batoe) soesah boeang air ketjil.

KARANG II, mangarang — menjoesoen; mangarang tjarito (soere') — mengarang tjerita (soerat); mangarang boengo — menggoebah atau menjoesoen boenga; karang tigo — pelita minjak njioer jang tiga tempat soemboenja; karang malai — perhiasan kelamboe terboeat dari gaboes; pandai mangarang-ngarang — pandai mengada-ada; itoe karangan oerang sadjo — itoe hanja direka (diboeat-boeat) orang sadja; sabatang karang — sebatang kara; ba' intan poetoieh pangarang — bagai intan jang tanggal dari ikatannja, demikianlah dikiaskan kepada air mata jang bertjoetjoeran.

KARANGGO, lih. kararanggo.

KARANGKAM — mentjekam atau memegang dengan sekalian djari; perb. dengan kangkam.

KARANGKANG, karangkang-karangkangi — gesa-gesa; lih. kangkang, karengkang.

KARANGKO — rangka; roemah ambo takarangko — roemah saja baroe dimoelai rangkanja.

KARANJA', lih. karama`.

KARANO — karena; inda' bakarano — tiada bersebab.

KARANO' — batang padi jang ditanam pada tempat jang telah disediakan, goenanja akan pengganti batang padi jang boesoek atau jang mati; mangarano'kan — menanamkan akan djadi karano`.

KARAPA(L) I — kepal; lah bakarapa pitihnjo — berkepal-kepal oeangnja: oeangnja sangat banjak.

KARAPA(R) II, mangarapa(r) — mati; takarapa — mati terhantar; perb. dengan kapa(r).

KARAPANG, lih. karapa I; perb. dengan kapang.

KARAPIE', koerapie`; mangarapie` — petjak; mangarapie' deta den dikadoedoee'injo — petjak destar saja, karena didoedoekinja; mangarapie' idoei'njo — soesah kehidoepannja; mati takarapie` — mati karena kelaparan sehingga petjak badannja; karapie'-karapie'i — berpandjangan mengerdjakan perkara jang ketjil-ketjil; karapie' pandja — keropas-kerapis.

KARAPOEIH, karipoeih — kepik; mangarapoeih — mengepoek; pipinjo lah mangarapoeih, de' lamo saki` — pipinja tjengkoeng (mengepik) karena lama sakit; takarapoeih sarang ango'njo — ia mati.

KARARANGGO — kerengga; koedo kararanggo — koeda jang boeloenja merah moeda, seperti kerengga.

KARARAWAI, karawai — kerawai.

KARASA', matjo karasa` — sematjam ikan kering teri, koerang baik; karasa'-karasa` — barang-barang jang koerang baik; mangarasa' pitihnjo — amat banjak oeangnja.

KARASANI, basi karasani — besi kersani.

KARATANG, dikaratang minja' laoee` — direkat gemoek daging (jaitoe tentangan moeloet orang jang soedah makan daging jang banjak lemak).

KARATAU — kertau.

KARATEH — kertas, kartoe; karateh alang-alang — kertas oentoek lajang-lajang; karateh koa — kartoe tjeki; main karateh — main kartoe; oeang karateh — oeang kertas; ameh karateh — emas Tjina; salendang ko mangarateh — selendang ini haloes sebagai kertas.

KARATOE (dikota-kota) — kartoe.

KARAWAI, lih. kararawai.

KARAWE', koerawe` — beloelang jang disajat-sajat pandjang akan pengikat, ganti tali; makan karawe` — amat miskin, tiada dapat membeli daging akan dimakan, melainkan makan beloelang sadja.

KAREH — keras; boeah kareh — keminting, kemiri; kareh ati — tiada terbentoek, tekoen; kareh idoeeng, kareh arang, kareh boekoe lidah — tiada maoe alah berkata-kata; kareh-kareh — keras-keras, sematjam makanan; mangareh — berkata keras; koeda jang tiada maoe ditahan, melainkan hendak lari kentjang sadja; mendaga; basikareh — berkata tiada dengan lemah lemboet; sia kareh sia diateh — ki.: siapa berani, tentoe maradjálela; kareh-kareh kara` — keras sebentar sadja, soedah itoe loenak lagi ki.: kemaoean jang hanja sebentar sadja kerasnja; oeang toe lah kareh — orang itoe telah berboemoer; djan bakareh-kareh awa` — djanganlah kamoe berkata, bahwa kamoe berani dan tiada mempedoelikan siapa dan apa-apa!; kareh ditakie', loena' disoedoe — ki.: hal perintah jang kentjang tiada mempedoelikan keras dan tiada keras, hanja bergantoeng pada kesalahan; kareh ba' batoe, tinggi ba' langi` — ki.: hal kemanakan jang tiada maoe menoeroet perintah mamaknja atau anak boeah jang ingkar.

KAREHENG, mangareheng — menjeringai, artinja: menjanggah; boeroee' kareheng — kasar moeloet.

KAREKE', takareke'-takareke' gala`, lih. karikie`.

KARE' I — karat; bakare` — berkarat; lah bakare' pitihnjo — oeangnja disimpannja sadja.

KARE' II — kerat; mangare` — mengerat; mangare' kapalo — sangat memberi maloe; kalakoean ana' toe mangare' kapalo mama'njo — ki.: kelakoean anak itoe memberi maloe mamaknja; bakare' rotan — bertjerai bersaudara selama-lamanja; minta' rotan nan sakare` — hendak bertjerai karena persengketaan;