Lompat ke isi

Halaman:Kamoes Bahasa Minangkabau-Bahasa Melajoe-Riau.djvu/108

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

KAREMOH

106

KAROEBOEI'


karatan poese` — saudara seiboe sebapa; ba' balatjan dikare' doeo (nan pai boesoee', nan tingga anjie) — ki.: bagi kedoea belah pihaknja mendatangkan 'aib; pandjang bakaratan, laweh basibieran — hal kaoem jang telah pindah kenegeri lain karena telah kembang biak ditempatnja bermoela.

KAREMOH — goemal, koemal; karateh toe lah bakaremoh — kertas itoe telah bergoemal, lih. remoh.

KARENAH, lih. koerenah.

KARENE'-MENE' — ketjik-mengetjik; perb. d. kene` — ketjil, ketjik.

KARENGKANG, mangarengkang — tiada mendengarkan nasihat; karengkang-pengkang — pentjong-mentjong; lih. karangkang.

KARENGKENG, mangarengkeng — sangat koeroes; perb. dengan rengkeng.

KARENGKONG-PENGKONG — pentjong-mentjong, lih. karengkang-pengkang.

KARENTENG-PENTENG — hal perempoean jang banjak anak, tidak bebas, hendak berdjalan tiada sampai hati meninggalkannja, sebab itoe dibawa djoega; hal orang jang banjak membawa barang, ada jang didjoendjoengnja, ada jang dikepitnja, ada jang dipikoelnja.

KAREPENG — keropeng; mangarepengi — mengeropengi; inda' bakarepeng — tiada beroeang sedikit djoega.

KARESEH-PESEH, gareseh-peseh; awa' njo kareseh-peseh sadjo djo toean koemandoee — ia berbahasa (bertjakap bahasa) Belanda sadja dengan toean Controleur; injo pandai kareseh-peseh — ia pandai tjakap Belanda.

KARETA, koereta — kereta; kareta api — kereta api; bakareta api ka Padang — naik kereta api ke Padang.

KARETANG, garetang; mangaretang — mengambil sikap hendak melawan.

KARETEK-METEK — ketjik-mengetjik, keropas-kerapis, lih. karene'-mene`.

KARIDJO, sakaridjo` — sekedjap, lih. kidjo`.

KARIEH — karih; mangarieh nasi — mengarih nasi dalam perioek; mangarieh paroei` — marah dalam hati tetapi tiada dapat melepaskan marah itoe.

KARIENG — kering; mangariengi tabe` — mengeringi tambak; inda' karieng² aie matonjo —ia selaloe menangis; bakarieng aie lioee — ki.: poeas memberi nasihat teroetama kepada boedak², tetapi tiada diindahkannja; toelang karieng — toelang betis, toelang kering; pitih den lah sakarieng-kariengnjo — oeang saja telah habis semoeanja; boelieh loeloee' pe' nan karieng — ki.: orang jang tiada tjampoer dalam soeatoe perkara, terpalit djoega.

KARIH — keris; ba' boedjang djolong bakarih — ki.: sangat memperagakan (sombong); ba' oerang goebalo dibari bakarih — 'ibarat memberi atau memindjamkan pakaian kepada orang bodoh, dipakainja tiada pada waktoenja.

KARIKAM, lih. koerikam.

KARIKIE'; karikie'-karikie'i gala` — tertawa gelak-gelak.

KARI' — karib.

KARIPI', ripi` — kerepek, sematjam penganan terboeat dari pisang atau oebi jang disajat

tipis² laloe digoreng; katjang karipi` — seb. katjang makanan, berakar pandjang, kebiasaan didjalarkan kebatang kajoe; mato bakaripi` — kedoea belah kelopak mata (jang diatas dan jang dibawah) seperti direkat karena sakit; lih. kapindji`.

KARIPOEE', takaripoee` — memar; karipoee'kan kakinjo — patahkan kakinja.

KARIPOEIH, karapoeih — kepik, kepoek; mangaripoeih — melekoek, mengepik.

KARIRIE', lih. koelirie', koeririe`.

KARISIE' — kerisik; mangarisie` — mendesir amat haloes (tentang kain batik).

KARISOEI' — kesot; mangarísoei` — mengesot; roemah sampi' inda' taitjo mangarisoei' awa` — roemah sempit, tiada dapat kita bergerak (beringsoet); karisoei'-karisoei'i — mengesot-ngesot, artinja hilang 'akal karena tiada dapat mendjawab perkataan orang; perb. dengan kisoei`.

KARITIENG (dikota-kota) — keriting; lebih lazim dikatakan orang karoei`.

KARITIH, garitih; mangaritih — mengernjoet atau menggertak melihat atau mendengar apa-apa jang tiada patoet.

KARITJAU — bekerdja dengan bergoeloet; karitjau oekan oelah², mamatjah sakali baloen — gopoh-gopoh tetapi beloem pernah memetjahkan piring dll., poedjian bagi boedak dalam istana; perb. dengan kitjau.

KARITJIENG, koeritjieng — ketjeng; mangaritjieng — mengetjeng, mengoentjoepkan mata tetapi masih dapat melihat, seperti hal orang makan djeroek jang asam; karitjieng-karitjiengi ba' kangkoeeng disimboeei — ki.: hal orang mengelip-ngelip seperti katak jang disimbah dengan air, tetapi tiada pandai mendjawab; lih. kitjieng.

KARITJIH, koeritjih — kaartjes bagi penoempang kereta api, komidi d.l.l.; itoe lah (arago) karitjihnjo sadjo ambo katokan — harga jang saja katakan itoe, tiada boleh ditawar lagi.

KARITJI', garitji`; mangaritji` atau manggaritji' mantjalie' lidih — amat takoet melihat lidi; sebenarnja mendjadi kitji`, ja'ni ketjik karena ketakoetan; bakaritji'an — habis ketakoetan; karitji' pitji`, lih. basampi'-sampi`, jaïtoe sangat kesempitan oemp.: roemah ketjil didiami beberapa orang dan barang² banjak; perb. dengan kitji`.

KARO — kera, pada setengah negeri lebih lazim tjiga`; ba' tjando karo — sangat djelik atau soeka memegang apa-apa jang dekat padanja.

KAROBAN — koerban; bakaroban — mengoerbankan, memberi koerban.

KAROBONG, lih. karabang.

KARODJANG — kakoe, tegar; mangarodjang — kakoe seperti kain jang dikandji, lih. garodjang, kodjang, kadjang I.

KAROE, bakaroe; bakaroe pikiran den — pikiran saja amat soesah; perb. dengan aroe.

KAROEBIENG — perkakas penangkap ikan.

KAROEBOEENG, garoeboeeng — keroemoen; dikarobooeengi samoei` — dikeroemoeni semoet.

KAROEBOEI' — sebangsa beloekar besar boenganja.