RANDJANO,
195
“RANGKOEEH
|
marandang katjang kétjé’njo — ki.: tjkap- nja_banjak, tiada berhenti-henti RANDJANO, pajoeeng sirandjano, lih. paca pajoceng. RANDJAU — randjau, soeda; randjau lapoee’ —-ki.: tahi orang; doedoce” maraoei’ randjau, taga’ manindjau djarah — ki; hendaklah orang selaloe mengerdjakan pekerdjaan jang mendatangkan kebaikan dan hendaklah ingat-ingat djika ada jang memberi ketje- lakaan. RANDJOEENG — londjong; sirandjoeeng — nama sebangsa belalang. RANDO — randa; rando toeo — gadis toea; rando gadih — gadis jang teiah ‘akil balig; marando — meranda; marando tagang — randa jang telah lama beloem lagi kawin: ba’ batandang karoemah oerang marando — ki: bertandang keroemah orang jang tiada dapat memberi minoem atau makan. RANE’ — réngkeh, lih. réné’. RANG, kepéndékan dari oerang; na’ rang Si- laiengtinggi — anak orang Silaingtinggi. RANGAH — engah, lih. angah II; rangah-ra- ngahi — terengah-engah; tarangah ambo mandanga tjaritonjo — bingoeng saja men- dengar tjeriteranja. RANGAI, tarangai, lih. angai II. RANGA’ — gadoeh; maranga’ — bergadoeh- baranga” — berbantah; diranga’i — dihardik dimarahi; paranga’an — pergadoehan, asal perbantahan; barangs’ (Pangkalan) — me- joer. RANGAN, kepéndékan dari garangan; a ra- ngan? — apa gerangan? RANGAU — nama seb. pohon kajoe jang baik. RANGEH — rengas; marangéh — koerang séhat: marangéh ati dén mantjalie’njo — bentji saja melihatnja. RANGE’ — rémbés; marangée’ — merémbés; inda” marangé’ pantjariannjo kadoensana’njo — tiada ia berkirim-kirim oeang kepada saudaranja. RANGGAH — baloeng; koeé ranggah ajam — nm. sem. koeé jang bangoennja seperti ba- loeng; tjantjang ranggah(an) — orang tjer- dik bidjaksana. RANGGANG — renggang; Jah ranggang injo djo awa’ — tiada lagi ia rapat (karib) de- ngan kita. RANGGEH — ranggas: maranggeh - me- rangas: tampa' ranggeh ta' ka maletieng ig bahwa ponte tiada akan dapat berboeat apa* sebab bodoh atau penakoet; ingati rantieng nan ka mantjoetjoce , rang- geh nan kamalatieng — ki: ingati kalau- kalau ada bahaja atau orang jang akan mendatangkan kesoesahan. RANGGIENG I — dangkar; ko’ ba itoe toean bapaham, ranggieng taga’ (Tilatang) — ki: djika begitoe pendirian tocan, pendirian itoe tiada koekoeh RAGGIENG II — koeroes karena penjakit RANGGO; ranggo manie’ — jang ditaroch antara manik-manik akan djadi sy manie’ baranggo — manik-manik jang a Jang dengan jang lain oemp. emas |
seb.; ana'njo baranggo — anaknja berselang laki? dengan perempoean. RANGGOEENG — ranggoeng; gait tandoek pada tali kail; lié’kan sadjo ranggoeeng ba- main — ki. lihatkan sadja bagaimana nanti Redipdion oemp. persengkétaan dimoeka ha- kim. RANGGOEI’ — renggoet; fali piranggoei’ — tali dari mata kail sampai ketimah (batoe® kail), lih. piramboei’ pada ramboei’. RANGIENG — boesoek tentangan daging atau ikan; badan dén aga’ rangieng — saja koe- rang sthat; oedjan rangieng (v.d.T.) — hoe- djan boenoet, hoedjan rintik?. RANGI' — rengit; sagadang rangi’ — amat ketjil tentangan orang; sagadang rangi’ injo nampa’ di dén — amat ketjil ia saja lihat (waktoe amat marah); barangi’ — djadi oempan rengit; soeatoe permainan djoedi: orang jang main meletakkan sama-sama banjak mata oeang ditanah: orang jang oeangnja dahoeloe sekali dihinggapi lalat, itoelah jang menang; barangi’ ambo mananti- kan — ki.: lama saja menantikan; ba’ raso di- panta’ rangi — ki.: perasaan jang tiada amat sakit, djika seorang disoentik. RANGKAH — rekah; marangkahkan diri ba’ dalino — ki.: mentjeriterakan hal (kesa- lahan) sendiri, karena tiada dapat lagi me- njemboenjikan. RANGKAI — rangkai; rangkai ati — djan- toeng hati; mamparangkaikan — merangkai- kan; mamparangkaikan oeroeih — merang- kaikan hoeroef mendjadi perkataan. RANGKA’' — rangkak; marangka’‘an djalo — ki: mendjolok kata; menjelidiki; sicangka’ — sebangsa ketam; ba‘a djanjo sirangka’ maadja ana‘njo badjalan loeroeih — tayaimana bo- léh ketam mengadjar anaknja berdjalan loe- roes (karena ia sendiri berdja‘an. miring); pendidik (pengadjar) jang koerang tertibnja, nistjaja soesah dapat mengadjar moeridnja. nistjaja soesah dapat mengadjar moeridnja; ba’ tiando sirangka’ tatimbokan — ki.: ber- djalan miring (tentangan orang). RANGKAM, marangkam — memegang keras* dengan sekalian djari. RANGKESO — orang haloes jang mengambil padi; padi dén barangkéso — padi saja boe- ahnja lebat, tetapi hasilnja koerang; basi- rangkéso — hal anak-anak jang sebentar- sebentar hendak makan; hal perempoean jang tiada socka mendjemoer padinja sekali_ ba- njak, hanja sedikit-sedikit oentoek dimakan- nja. RANGKIANG — sebangsa loemboeng atau nama ‘oemoemnja. RANGKI' — pegal, kakoe anggota sesoedah mendaki goenoeng atau mengendarai koeda, ataupoen karena koerang pergerakan badan; lapéh rangki-rangki’ — hilang pegal sesoe- dah berdjalan-djalan. RANGKOEEH — rengkoeh, kabir; marang- koeeh oerang — memboedjoek orang soepaja masoek perkoempoelan kita; marangkoeeh pangkoee Kadado — ki: insaf akan diri sen- diri setelah mendengar atau melihat hal jang telah terdjadi pada orang lain; sakali ma- |