TANGGAGO
240
TANGKO'
|
TANGGAGO, mananggago — merépék. lih. tanggoegoe, tanggegoh. TANGGA(L) — tanggal; mananggali, mananggai — menanggalkan; gigi tangga, aravan moerah — ki.: ingin akan sesoeatoe barang atau hendak mengerdjakan sesoeatoe pekerdjaan, tetapi tiada koeasa; inai tatapoeeeng, koekoe tangga — ki.: oemp. roemah baroe soedah, jang empoenja meninggal. TANGGA', mangadji satangga` — mengadji sedikit; badjalan satangga` — berdjalan tiada berapa djaoeh. TANGGANG, mananggang mato atau batanggang — tiada tidoer malam hari karena mendjagaï orang sakit atau karena berdjaga-djaga; mananggang paroei` — berpoeasa; kanai pitanggang — kena pelalau, kena sihir sehingga tiada dapat makan minoem atau tidoer. TANGGEGOH — peroesa, lih. tanggoegoe. TANGGESO, batanggeso, basita'nggeso — selaloe berbantah antara laki isteri, meréngék seperti anak ketjil. TANGGIENG — djongang. TANGGILIENG —tenggiling. TANGGIRI — tenggiri; ko' pandai manggoelai, bada djadi tanggiri — ki.: djika pandai mengatoer atau menjedjoekan, oempama perkakas roemah jang boeroek, boléh djadi bagoes roepanja. TANGGO — tangga; roemah tanggo — roemah sendiri; badjandjang naie' batanggo toeroen — menoeroet daradjat dan pangkat, oemp.: dalam hal mengadoekan hal, moela-moela kepada kepala negeri, soedah itoe kepada assistent demang dsb.; naie' didjandjang toeroen ditanggo — bekerdja menoeroet peratoeran (dari jang rendah kepada jang tinggi). TANGGOEEH, minta' tanggoeeh — bertanggoeh; tatanggoeeh — terdjandji oléh sesoeatoe sebab; batanggoeeh — tiada maoe; mampanggoeehkan — minta djandji (ta)tanggoeeh di (de') kajoe, moengko roemah ko lambe' soedah — sebab kajoe tiada tjoekoep, maka roemah ini lambat soedah. TANGGOEE' — tanggoek; mananggoee` — menanggook; tanggoee' rape', karoentoeeng djarang (boeboeih) — tanggoek rapat, kerandjang bobos, maksoednja si soeami koeat mentjari oeang atau besar gadjinja, tetapi si isteri boros (tiada pandai menjimpan); tatanggoee' diikan dikaroentoeengkan, tatanggoee' dioela dikaroentoeengkan djoeo — ki.: boeroek baik jang didapat oléh rekanan, atau sahabat atau penghoeloe² dalam negeri sesoedah poetoes moepakat, diterima djoega dengan baik, tanda semoepakat. TANGGOEENG I — tanggoeng; mananggoeeng — menanggoeng; mananggoeengkan — menanggoengkan; tanggoeengan — tanggoengan; adat moedo mananggoeeng ragam. adat moedo mananggoeeng rindoe — orang toea menahan segala apa jang datang dari karib²; orang moeda banjak tjita-tjitanja; lih. tahan. TANGGOEENG II. kapandaian tanggoeeng — kepandaian jang tiada sempoerna; salendang tanggoeeng — seléndang jang tiada terlampau besar dan tiada terlampau ketjil; pitih tang- |
goeeng taba — mata wang jang harganja lebih dari seképéng, tetapi tiada lakoe doea képéng; dikiaskan kepada orang jang tlada dapat dimasoekkan kepada bagian jang diatas, tetapi lebih dari jang dibawah. TANGGOEGOE, lih. tanggago, tanggegoh. TANGGOELI — air teboe jang telah dimasak, manisan teboe; koedo tanggoeli angoeih — koeda jang warna boeloenja mérah toea, lih. tampoeih, tampoeeh; batanggoeli dibibie — ki.: manis moeloet; baroendieng djo nan pandai, ba' sanfan djo tanggoeli, baroendieng djo nan bingoeng, ba' aloe pantjoekie doeri — bermoepakat dengan orang jang pandai, hati senang, ada mendatangkan pikiran jang baik, tetapi djika beroending dengan jang bodoh, apa jang baik mendjadi koesoet. TANGIH — tangis; manangih — menangis; mampatangih — mengoesik sampai menangis; manangihi — menangis; manangihi oentoeeng — menangis karena mengenangkan nasib jang malang; manangihkan — menangiskan; batangih-tangihan — bertangis-tangisan; tatangih-tatangih — soedah menangis, menangis kembali, karena mendengarkan atau melihat sesoeatoe hal jang menjedihkan; panangih — penangis; boeah tangisan baroee` — seb. boeah, bagoes roepanja, tetapi tiada dapat dimakan. TANGIRAN (Matoer), kangaran (Soeliki), tingaran (Agam) — kedengaran. TANGKA(L) — tangkal; manangka — menangkal; tangka pianggang — tangkal walang sangit; tangka djoembalang — tangkal djembalang; tangka palasi` — tangkal pelését. TANGKA(R) I — tengkar; batangka — bertengkar; patangkaran — pertengkaran. TANGKA(R) II — tegar, degil. TANGKAI — tangkai; tangkai sandoee', tangkai tambilang, tangkai boengo, tangkai sapoe dsb.; tangkai ati, rangkai ati, djantoeeng ati — kesajangan, kekasih. TANGKALASO, batang kalaso — n. seb. tjetjak, boenglon; itam moekonjo ba' tjando tangkalaso — hitam moekanja karena marah. TANGKARAH, tingkarah, tangkoerah — perselisihan pikiran; batangkarah — bertengkar teroetama tentang 'ilmoe atau kepandaian; mampatangkarahkan — mempertengkarkan. TANGKARO', tingkaro` — seb. boeroeng, dinamai djoega koempakaro`. TANGKEH (dalam pidato) — tangkas; ajam nan tangkeh digalanggang — ki.: orang jang pandai berkata-kata dalam madjelis. TANGKIN, manangkinkan — mempastikan. TANGKIOEI' — tadjak. TANGKOEI', lih. toengkoei`. TANGKOEMARI, lih. tang I dan koemari. TANGKOERAH, lih. tangkarah. TANGKOERA' — tengkorak; gadang tangkoera` — besar tengkorak, maksoednja: bodoh. TANGKOERIE', tangkoerieng — seb. boeroeng. TANGKOERIENG, lih. tangkoerie`. TANGKOEROEENG, lih. koeroeeng. TANGKOERO', manangkoero' ati malie` — bentji melihat. TANGKO' — tangkap; tatangko' tangan — tertangkap dan ada keterangannja; baroe ba- |