DJAMAROEI'
57
DJANGKANG
|
DJAMAROEI' — zamroed. DJAMBA(R) — hidangan; sadjamba — 4 atau 6 orang; maado'i djamba soerang-soerang — mengerdjakan pekerdjaan masing-masing; inda' dibao oerang sadjamba makan — ki.: dipentjil orang. DJAMBA' — n. seb. djamboe; nama soeatoe soekoe di Minangkabau. DJAMBAN — djamban; ana' lah kadjamban — anak boeang air ketjil, kentjing. DJAMBATAN — djembatan. DJAMBE' — djambang, tjambang. DJAMBO — tjapai; mandjambo — mentjapai; tjape' tangan tadjambokan — kesalahan tangan, oemp., mengambil harta orang. DJAMBOE — djamboe; bangsanja: djamboe lipo — djamboe bidji; djamboe aie, djamboe kalieng, djamboe erang; merah djamboe — merah moeda. DJAMBOEE(L) — djamboel, ramboe-ramboe, roembal. DJAMIE', moesadji' djamie` — mesdjid tempat sembahjang djoem'at; (djamie` = djami'). DJAMOE — djamoe; perdjamoean besar; mandjamoe — mendjamoe; paradjamoean — perdjamoean. DJAMOEE(R) — djemoer, padi jang didjemoer; mandjamoee — mendjemoer; memperlihatkan; badjamoee — berdjemoer, doedoek dipanas; toeroen djamoee — kira-kira poekoel 9 pagi; inda' mamasie'kan djamoee — ki.: tiada mempoenjaï kepandaian jang sempoerna; tiada mempoenjaï kekerasan hati; ba' djamoee tangah tigo ari — ki.: telah melampaui batas tentang mendatangkan penggodaän atas seseorang; bago kalangi' mandjamoee, malah inda' ka masie', inda' djoeo — ki.: meski kemana pergi mentjari oeang, kalau beloem nasib, tiada djoega beroleh rezeki. DJAMOEH (v.d.T.) — djampal. DJAMPAI, lih. djalampai. DJAN I, djaan — djangan. DJAN II — dengan; djan siapo ang kaiko? — dengan siapa kamoe kemari? DJANAH, djoenoe djanah — bermatjam-matjam fitnah; djoenoe djanahan — pengasoet. DJANANG I — djoeara tentang perdjamoean atau saboeng. DJANANG II — djernang. DJANAWI — djenawi; padang djanawi — pedang djenawi. DJANDIAM — zamzam, djamdjam. DJANDJANG — tangga; djandjang karang — kantor (mahkamat); maningke' djandjang karang — menghadap mahkamat; goentieng aboee'njo badjandjang-djandjang — goenting ramboetnja tiada rata; toepai djandjang — n. seb. toepai; ditingke' djandjangnjo, ditapie' bandoeenjo — naik tangga dan masoek roemahnja, ja'ni datang keroemahnja (sjarat orang memanggil berdjamoe); badjandjang naie' batanggo toeroen — ki.: menoeroet atoeran tingkat-tingkatnja, oemp.: ada hal jang moelanja diadoekan kepada kepala negeri, soedah itoe kepada assistent demang, kemoedian kepada demang dsb., peratoeran mengadjar, tangganja tiada boleh dilampaui; tarambau diimpi' djandjang — oemp.: hal orang kematian, haroes poela mendjamoe |
orang jang melawat; alah dalam soeatoe perkara haroes poela membajar ongkos rapat. DJANDJI — djandji; dalam djandji — bertoenangan; dalam perdjandjian; sampai djandjinjo — sampai djandjinja (adjalnja); dari djandji kadjandji — banjak kali berdjandji, tetapi beloem ditepati; djandji diboee' padang dioekoee — djandji jang telah diboeat dengan koeat; djandji are' karangan soedah — djandji diboee' padang dioekoee; djandji ditape'i, ikara dimoeliekkan — djandji haroeslah dipenoehi; ba' badjandji djo rang djaoech — nanti-nantian, entah datang entah tidak; djandjian dë' moesang inda' dë' alang — ki.: apa jang didjandjikan oleh Toehan bagi seseorang, tiada akan dapat oleh orang lain; djandjian atah inda' tjaroech — ki.: jang djahat itoe tiada moengkin akan baik; dima tadjandji ditapati — dimana djandji akan mati tiada dapat dielakkan; ba' badjandji djo Oelando — artinja tiada boleh moengkir dan djangan lewat dari waktoenja. DIANDO — djanda. DIANG, lih. djan II. DJANGAI (v. d. T.) — orang jang soeka tertawa. DJANGA' — djangak. DJANGAN I, (dalam pantoen atau tjeritera): soenggoeeh batjarai loepo djangan — soenggoeh bertjerai (berdjaoehan) djangan loepa-meloepakan. DJANGAN II, (dalam tjeritera) — dengan; djangan si oepie' Poeti Bonsoe — dengan Poeteri Boengsoe. DJANGANG — tegak; djangang talingo mandangakan — tegak telinga mendengarkan (sebab marah atau maloe). DJANGE' — djangat; tingga djange pamaloei' toelang — koeroes kering; djange' lie' koerang panggang — ki.: orang jang tiada dapat diadjar atau bengal. DJANGGA(L) — djanggal; djangga roepo, djangga boenji, djangga pantjalie'an, djangga paboeatan dsb.; mandjangga — tiada tampan, tiada patoet; nan ka mandjangga dian dibaboee` — apa jang akan mendjadikan djanggal, djangan dikerdjakan; padoesi djangga — perempoean jang koerang baik tingkah lakoenja. DJANGGI I — djanggi; djanggoei' djanggi — soeatoe dari tanda kebesaran; paoeeh djanggi — n. seb. paoeh dalam angan-angan. DJANGGI II, tanah djanggi — tanah sematjam napal. DJANGGOEI' — djanggoet; ba' djanggoei' poelang kadagoee` — ki.: berpadanan, berpadan; kambieng dipara' pandjang djanggoei'njo — (ini sebagian dari sja'ir jang 'oemoem diketahoei orang), teroesnja: oerang angga' banja' saboei'njo, artinja orang jang enggan banjak dalihnja. DJANGKA(L) — djengkal; mandjangkai — mengoekoer dengan djengkal; matjam-matjam djangka: djangka toendjoee', djangka lapeh (jaïtoe djengkal djari malang), djangka djari manih, djangka kelingking. DJANGKANG — djengkang, mampoes; djangkang lah ang! — mampoeslah kamoe!; langkoeeng-langkang samba langkoeeh, awa` |