DJOERAI
64
DOEDOE
|
DJOERAI — bagian; katjang toedjoeeh djoerai — n. seb. katjang, dalam setangkai daoen toedjoeh daoennja; badjoerai-djoerai — tjompang tjamping, berdjerabai. DJOEROE — djoeroe; djoeroetoelih, djoeroemasa', djoeroemoedi — djoeroetoelis, djoeroemasak, djoeroemoedi; djoeroebaso — djoeroebahasa, orang jang disoeroeh akan membitjarakan soeatoe hal oemp.: menoenang orang, hendak membeli roemah dan lain-lain jang penting; badjoeroe baso — memakai djoeroebahasa. DJOGA', oerang djoga` — perisau. DJOGI, bangki' djoginja — terbit marahnja. DJOGI' I (v.d.T.) — basah koejoep. DJOGI' II, djogi' awa' samalam nangko bamain — habis oeang saja berdjoedi malam tadi. DJOHARI, lih. djoari. DJOKO', djiko` — djika, djikalau; djoko' elo' kito pakai, djoko' boeroee' kito boeang — kalau baik (tentang bitjara) kita pergoenakan, kalau tiada baik, tiada kita toeroet. DJOLANG — djoelang; mandjolang — mendjoelang. DJOLENG, baban nan ang djoedjoeeng ko djoleng — beban jang kamoe djoendjoeng ini gojah (karena mendjoendjoeng tiada ditengahnja); lih. djoelieng. DJOLI, sadjoli — sepadan, sepasang. DJOLO(R) — ana' den lah pandai mandjolo — anak saja telah pandai beringsoet dengan menghela peroetnja; oela mandjolo — oelar merajap; perb. dengan djala(r). DJOLONG — djolong, moela; djolong aden kamari, oerang djolong mamboee' tansi — moela saja kemari, orang moelai memboeat tangsi; pandjolongan — djolong-djolong; injo pandjolongan barana` — ia djolong-djolong beranak; iko ana' nan djolong diden — ini anak saja jang djolong-djolong; ba' gadih djolong besoebang, ba' boedjang djolong bakarih — ki.: terlaloe amat bengah seperti orang miskin jang baroe kaja, atau mempoenjaï barang jang beloem pernah ada dipoenjainja. DJOMBANG, lih. djoembang. DJOMBONG (v.d.T.), mandjombongkan oerang — memoedji-moedji orang, lebih lazim menjandjoeengkan oerang. DJOMPA', koedo mandjompa` — koeda tegak dengan doea kaki, bermaksoed menohok; koedo badjompa` — koeda berlaga; awan badjompa` — awan beradoe; badjompa' kajo samo kajo — oemp.: orang kaja kawin dengan orang kaja. DJONDJANG, lih. djompa'. DJONDJONG, lih. djompa'. DJONGA', lih. djanga'. DJONGGANG, lih. djoeie'. DJONGGI' (v.d.T.) — pandjang koeroes tentangan orang. DJONGKAH, lih. djoengkang. DJONGKANG, lih. djoengkang. DJONGKEH — sikat, sisir; mandjongkeh — menjikat ramboet; sari' djongkeh nan mandape' koetoe — ki.: kebanjakan orang jang diserahi pekerdjaan, tiada bekerdja dengan bersoenggoeh hati. DJONGKONG I — djongkong. |
DJONGKONG II, tjongkong — roemah djaga, gardoe (Jav.). DJONGOS — djongos. DJONTA' (v.d.T.), badjonta` — doedoek berdjoentai dibendoel (menoeroet perasaan orang Minangkabau tiada tahoe 'adat). DJORO', mandjoro` — mengandjoer keloear atau kedalam, oemp.: tandjoeng mengandjoer (mandjoro`) kelaoet dan teloek mengandjoer (mandjoro`) kedarat. DJORONG I — djorong; pinggan djorong — pinggan djorong. DJORONG II — bagian; nagari badjorong, kampoeeng baoempoee` — negeri terbagi atas beberapa bagian dan kampoeng terdjadi atas beberapa perkoempoelan roemah; nagari Koerai terbagi atas 5 djorong, masing-masing diperintahi seorang kepala negeri. DO, doh — biasa dipakai dibelakang kata inda` akan djadi boedi bahasa, oemp.: kata si A kepada si B: ,,marilah kito badjalan-djalan; djawab B: ,,inda' doh. DOA — do'a; mandoa — mendo'a, selamatan; mandoakan — mendo'akan. DOA', mandoa'-doa` — mendoea ketjil tentangan perdjalanan koeda, kepalanja naik toeroen. DOBI — dobi; mandobi — mentjari penghidoepan mendjadi dobi; masoee'kan kain kadobi — berikan kain kotor kepada dobi. DOBONG — tipoe; kanai dobong — kena tipoe, ditipoe; pandobong — penipoe. DODO (Pajakoemboeh) — poekoel. DODONG I — nama sematjam sendjata. DODONG II, tadodong hampir sama artinja dengan terdorong, terandjoer, tadoho`; tadajoee' (talajoee') pinggang nan lamah, tadodong baoe nan kambang — terbentoer pinggang jang lemah, terdorong bahoe jang bidang. DOEAGO, lih. dahago. DOEANGGO, lih. dewanggo. DOEASO — dewasa; maambie' doeaso — memoelaï pekerdjaan mengingat waktoe (paksa jang baik). DOEATO — dewata; boeroeeng doeato — boeroeng dewata. DOEBALANG — opas, orang jang menjampaikan perintah kepada anak negeri; pahlawan, jang mendjaga keamanan negeri; adapoen doebalang toe taga'njo dipintoe mati, lalo' siang badjago malam, tidoee batilam sigaga, talo' bakoelamboe rasam, katonjo mamandeh, roendiengannjo malangga, toenggang ilang barani mati; ko' kareh ditakie'njo, ko' loena' disoedoenjo — pekerdjaan doebalang itoe banjak marabahajanja, siang hari ia tidoer, malam hari berkawal, kasoernja roempoet tadjam, kelamboenja resam, perkataannja pendek dan tiada mengindahkan kata orang, lagi tadjam, ia berani memboeang njawa; melawan atau tiada, mesti ta'loek kepadanja; abih doebalang basia` — djika doebalang tidak ada jang akan bekerdja, terpaksa dipakai siak, oemp.: kalau perloe wang, didjoeal apa sadja jang ada. DOEDOE I, mandoedoe — berdjalan tjepat dengan tiada menoleh kekiri kekanan, seperti ajam jang mengedjar makanan jang disediakan. |