↓Laman ko alah sah
- Diukia ukia saruang Padang
- diukia mangko di paluik.
- Dipikie pikie duduak surang
- ruso kakanai gandjua suruik.
Bakato si budjang Djuki:
- „Mano lah mandeh djanjo hambo — kamari mandeh den katokan — adokoh mandeh mandanga — urang baralek di Sungai Pasak — alek rami dek urang main. Ditjubo malah kian barisuak — kok untuang manang pamainan — tatabuih gadajan lamo — tabangkik tareh tabanam — lamo marasai kok leh sanang —balasan paneh kok leh hudjan. Tjari di mandeh pokok main — galanggang rami ka ditampuah”,
Mandanga kato anak kanduang — ilang aka mabuak pikiran — dimano pitih ka ditjari — manjubuik malah mandeh si Djuki:
- „Pikie dianak sungguah sungguah — dimano pitih ka dapek — makan sadjo bakurang kurang — indak ado sabansaek awak”,
Mandanga kato mandehnjo — marabo si budjang Djuki:
- „Kan pitih nan den mintak — bansaek mandch nan bakatokan — aden kan tau baso bansaek”, sirah mukonjo ka bangisan.
Mantjaliek si Djuki bangih — tabik malah takuik mandeh — badjalan mandeh si Djuki — iuran sadjandjang naiek sadjandjang — manjalang pitih kian kamari. Dapek djuo pilih saringgik — pitih basalang barungguan — rungguan kuali tjipie tjawan.
Seperti buah pantunnja sendiri :
- „Orang beranak ada mentjari penghidupan. Kita beranak utang jang tumbuh”.
- Rundingan dibuka sesudah makan
Djuki djuga laksanakan ketentuan adat ini. Buat njatakan apa jang tersirat dihatinja terhadap ibu. Selesai makan dan merokok, pikiran terbuka untu berkata:
- „Ibu! Tidakkah ibu dengar ada keramaian besok di Sungai Pasak? Gelanggang besar dipantjang orang. Kami bermaksud heddok kesana mentjoba untung. Kalau nasib baik, akan penebus gadaian lama. Semoga terbengkit batang terendam. Tjarikanlah pokok Bu! Kalau2 berhasil”.
- „Sudahkah kau pikir betul, nak? Kita semiskin ini, darimana uang akan kuperdapat. Makan sadja ber-kurang2”. Sebut ibu Djuki bermuram durdja. Djawab sepatah ini sudah tjukup untuk menimbulkan amarah Djuki. „Uang jang kuminta, miskin ibu jang dikatakan. Aku tahu ibu miskin. Tapi aku butuh uang”.
12