30
VI.
Nènèk dengan tjoetjoe.
Nek la tja’kan gadang hati hambǒ melihè djawi Si-adam di moedik tan. Kami pai goebalŏ djèn injŏ tǎkŏ. Baāpŏ gapok’ǒ hendakŏ! Kŏ lai awa’ badjawi amŏ hambŏ goebalŏ.
Eh ijŏ bānar lai ken takau dèk ang, mā dèn oetangoetangkan saekor djawi.
La nèk, kŏ nèk balikan ga saékor djawi, ga di siang malam mā hambŏ akoe mengilŏi. Nji kanti² awa’ badjawi toeloe orang.
To kŏ baitoe, marila toeroe’an dèn kabalei di ang; di manŏ kan ākal, mā dèn oetang² kanla saekor djawi bakŏ. La mejang, kŏ dja’ salamŏ kŏ ang katŏkan, ta’ lai baāpŏ gèn! — Manŏ ang boejong, nja’ mā djāwi, pilihla manŏ nan ken èlok di hati ang.
Tan la nèk! lai simbei èkŏrŏ, tandok lai pondok.
Manŏ toean nan poenŏ djawi?
Ikŏ mā kami, toe’.
Brā kèn di djoea’ djawi kŏ?
Kŏ datoe’ na’, hendak kitŏ hargŏkan mŏla, nan gadi kŏ na’ doeŏ tahir hambŏ ki mā.
Baapŏ dèk salarang toe bānar baliŏ dèk toean, Kŏ doeŏpoeloe djawi kŏ atou baāpŏ?
To koerangken la ga tigŏ amè toe, ta’ kan pandjang banar kadatoe dŏ.
