Tidaklah kaba dipanjangkan, kaba baraliah hanyo lai, aliahnyo kapado Subang Bagelang, sadang lalok di ateh anjuang, tasirok darah di dado, badan bak raso bayang-bayang, ayia mato badarai-darai, manangih babuah pantun,
Dikirok kain di kandang
Dibaok urang ka Bangkahulu;
Tasirok darah kadang-kadang
Takana zaman nan dahulu.
Alah takana di tunangan, tuan kanduang Magek Manandin, antah hiduik antahnyo mati, kaba tidak barito tidak, ambo iyolah hampia kawin, sabab dipakso bapak juo, tidak dapek mailak lai, tuan kanduang antah di mano, rimbo di mano nan lah busuak, antah dijanguak langau hijau.
Kok lamo Batang Sikalang
Kok rumpun panjanglah padi
Padi diambiak urang juo;
Lah lamo bana tuan ambo hilang
Kok hiduik gadanglah kini
Kok mati pasankan ambo.
Pacah cawan ditimpo cawan
Pacah ditimpo ramo-ramo;
Hilang nyawo baganti badan
Tuan kanduang dikana juo.
Alah sudah inyo bapantun, alah takana nak pai mandi, alah turun inyo ka laman, sarato jo dayang-dayang nan banyak, alah tibo di tangah laman, bajalan Subang Bagelang, alah sarantang pajalanan, hampia ka tibo hanyo lai, alah tibo inyo di sumua, dicaliak hilia jo mudiak, lah tampak urang sadang duduak, takajuik Subang Bagelang.
“Manolah urang nan manggaleh, apo sabab mandi ka mari, sumua lah nyato balarangan, tidakkoh mandanga baritonyo?”
110