pasa, dipikia-pikia dimanuangkan, ka mano badan ka bamalam, lalu ka surau hanyo lai. Alah sudah sumbahyang Isya, bakato urang di surau, “Cukuiklah imam dangan khatib, urang banyak baitu juo, namun malam samalam nangko, kito pai malah baralek, ka rumah Subang Bagelang, alek banamo alek kawin, lakinyo Rajo Duobaleh.”
Sadang dek Magek Manandin, mandanga kato nantun, mandanga tunangan alah ka kawin, takajuik Magek Manandin, ditampa dado dikaluahkan, ayia mato badarai-darai, manangih sambia bapantun,
“Alang jo kekek bari makan
Di simpang jalan ka muaro;
Panjang jo singkek paulehkan
Tidak ka sampai ka baa juo.
Elok luluaknyo sawah Solok
Ambiak pambajak kabau gadang
Dipandang sarugo elok
Ka masuak amalan kurang.
Balayia kapa Sutan Buyuang
Balabuah tantang Indopuro;
Alang sesonyo kok tidak untuang
Buah manjadi bungo pulo.
Si miskin baburu gajah
Baburu ka Koto Pauah
Pandan ditateh urang juo;
Ambo miskin sapantun atah
Bacampua ka baraso jauah
Nyato disisiah urang juo
Rami balainyo Tujuah Koto
Perintah Laras Pariaman;
dek bansaik ambo juo
Tunangan lapeh dari tangan.
Tidaklah kaba dipapanjang, kaba baraliah hanyo lai, aliahnyo kapado Rajo Duobaleh, namun malam samalam nantun, bajalan Rajo
118