nan lain, kito batigo hanyo barundiang, iyolah Tuan garan tuan ambo, nan bagala Magek Manandin.
Kok iyo bana kato Tuan, mari kito babaliak pulang, nak nyo tantu nan ka dituruik, jan bahati rusuah juo, banakan malah tuan kanduang.”
Manjawab Magek Manandin, “Adiak kanduang Subang Bagelang, jikok itu kato Adiak, babaliak pulang ambo, tapi Adiak dalam batunangan, sabagai pulo tdiak kanduang, jikok sampai kito ka kampuang, Adiak ka kawin hanyo lai, dangan angku Rajo Duobaleh, baibo hati malah ambo.”
Baru mandanga kato nantu, manangih Subang Bagelang, “Kalau itu nan Tuan rusuahkan, Tuan nan tidak ka tagamang, handak parang geleng paluru, jan takuik karano salah, barani karano bana, samo namuah mangko manjadi, labiah murah mangisa subang, antah kok Tuan tidak suko.
Jikok salorong badan ambo, bapantang mungkia di janji,
Tuan mandi ambo manyauak
Nak samo babasah-basah
Di lubuak urang Koto Tuo;
Tuan mati ambo mangamuak
Nak samo bakalang tanah
Sakubua kito baduo.
Tuan kanduang Magek Manandin, tidak guno lamo di siko, mari kito babaliak pulang.”
Alah pulang Magek Manandin, bajalan inyo batigo, hari nan sadang laruik malam, bajalan bairiang-iriang, di muko Magek Manandin, di tangah Subang Bagelang, kudian si Kambang Manih.
Dek lamo lambek bajalan, hampia tibo hanyo lai, alah tibo inyo di kampuang, di laman rumah Subang Bagelang, alah naiak
128