Tidak lamo antaronyo, ayam sadang balago juo, sakali barumbuang naiak, alah patah ayam kuriak, patah kaki nan bataji, basorak urang di tangah balai, “Lapeh utang baketek-ketek, mujua bana wakatu kini, rajo kito nan mujua bana, inyo manang tunangan pun dapek.”
Bakato Magek Manandin, “Manolah niniak mamak ambo, sarato juaro tangah balai, tatkalo ayam ka diadu, ambo batanyo pado angku, nan jadi pantangan di galanggang, Tuanku sudah mangatokan, kok balai lai baadat, sabuang lai batantu, kok kampuang lai bapusako, kok kalah di ameh sajo. Kini bak nangko ambo dangakan, bak sarupo di kampuang balun sudah, nagari baru bahunyi, kok adat jan disabuik, baso-basi jauah sakali, bak urang lapeh dari kungkuangan, bagai baruak buliah ka langau…!”
Mandanga kato nan bak kian, urang banyak tidak babuni, urang rintang mancaliak ayam, bakato urang nagari,
“Tampak tidak ka lari lai
Dicaliak batang kapo;
Nampak tidak ka baiak lai
Alah kanai ulak-ulak paho.”
Manjawab Magek Manandin,
“Ribuik usah padareh bana
Palapah daunnyo hitam-hitam;
Hiduik usah pancameh bana
Ayam patah kok lai manikam.
Jikok salorong ayam ambo, nak ambo himbaukan tuahnyo, ayam kuriak Gadih Godanggo, mancotok di tapak tangan, pantangnyo mati di galanggang, pamenan Subang Bagelang, tikam lah baa dek ang kuriak.
Ayam kuriak Sutan Palangai
Makannyo ka banto juo;
Sajak ketek bapantang kanai
Lamo jo lambek binaso juo.”