Lah bahimpun urang banyak, gadang ketek tuo mudo, nan di lurah alah mandaki, nan di bukik alah manurun, rapek papek ka sadonyo.
Tidak tabado banyak umaik, nan pakak hariak mahariak, nan bisu languah malanguah, nan lumpuah badukuang juo, sanan bakato pangulu dalam kampuang,
“Ampun ambo daulat Rajo kami, apo sababnyo tabuah babuni, di mano koh pangulu salah hukum, atau koh dubalang rabuik rampeh, nagari mano koh nan manyarang, atau koh parik nan tarampa, atau rando dapek malu.
Kok digantuang kami tinggi, Tuanku juo nan ka rugi, kok dijua kami jauah, Tuanku juo nan kahilangan, namun nan bana kami sampaikan juo.”
Sanan manjawab Rajo Kuaso, “Bukan pangulu salah hukum, bukan nagari didatangi musuah, indak parik nan tarampa, iyo taniat dalam hati, takana dalam kiro-kiro, handak mamancang galanggang, iyo galanggang pancari judu, iyolah ka judu Puti Linduang Bulan, alah patuik pulo inyo basuami.”
Manjawab pangulu dalam kampuang, “Kalau baitu titah Tuanku, kami junjuang bagai gumalo, kini juo kami sugirokan, basiap malah kito kini.”
Alah dibuek malah galanggang, sarato disuruah maantakan surek hilia mudiak, banyaklah urang nan datang, nan mudo-mudo baduyun-duyun, nan gadih-gadih babondong-bondong, datang ka ranah Sandiangbaka, galanggang bamuloi hanyo lai.
Rami alek allahu rabbi, darah ayam bak dibandakan, patah taji bak disukati, tulak batundo bulu ayam, siriah manjadi sarok balai, gambia manjadi tanah liyek, pinang manjadi dama tondeh.