Lompat ke isi

Halaman:Magek Manandin.pdf/161

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

lamo di siko, marilah kito babaliak pulang.”

Alah babaliak inyo pulang, banyaklah urang mairiangkan, sarato basa jo pangulu, dek lamo lambek bajalan, hampia ka tibo hanyo lai, alah tibo di kampuang nantun, alah naiak urang ka ateh rumah.

Namun hari sahari nantun, alah sudah manjamu urang, malapehkan niat jo kaua, nan hilang alah babaliak.

Ramilah balai Tujuah Koto Rami nan sadang tangah hari; Barilah maaf badan ambo Kaba baraliah hanyo lai.

Sungguah baraliah sanan juo, kapado Subang Bagelang, diambiak kain dangan baju, alah sudah inyo mamakai, si Kambang banyak mairiangkan, dimintak izin kapado mandeh kanduang, sarato bapak kanduang Rajo Kuaso,

“Mandeh tinggalah malah di rumah, kami ka pai bajalan-jalan, ka ranah ka Sandiangbaka, ambo alah mandapek kaba, baraso Tuan ambo alah pulang, lai batolong pado Allah, untuang baiak tibo di ambo, tidak ka jadi makan hati, kok tidak tuhan kan manolong, hampia badan balaki urang tuo.”

Baru mandanga kato nantun, takajuik mandeh kanduangnyo, manangih pulo Rajo Kuaso, mandanga Magek alah pulang, bakato Rajo Kuaso, “Anak kanduang Subang Bagelang, kok iyo pulang inyo si Buyuang, ka sansai malah badan nangko, tampan bacarai lai kito. Anak kanduang tingga malah di rumah, jikok salorong badan denai, alah dihinok dimanuangkan, pado si buyuang mambunuah denai, eloklah lari denai ka rimbo, nak nyo kanyang langau hijau.”

Baru mandanga di kato nantun, manangih Subang Bagelang, “Daulat bapak kanduang ambo, kini baitu malah dek bapak, hati risau usah dipaturuikkan, bao bapikia malah dahulu, angin kareh kok lai lunak, kok iyo bana bapak salah, antah lai buliah dimaafkan, sabab hati palingan Allah.

150