Lompat ke isi

Halaman:Magek Manandin.pdf/169

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

Kalau banamo parampuan, kalau buliah bali jo pintak, bia di tangah alek jamu, di tangah pasa nan rami, walau di manolah tampeknyo, elok kurang bakato-kato, mancaliak suko kan tatap.

Sabab baitu kato mandeh, nan tuah pulo di padusi, tatapkan hati siang malam, usah bak pimpiang di lereng tabiang, kian angkuah ka mari geleang, kalau mandanga urang kampuang, bak raso angin lah bakisa, alah ado kato-kato urang, sia anu dangan si anu, itulah cacek buruak bana, uranglah takuik nan ka pulang.

Akhia kelaknyo kamudian, roman rancak marando lamo, jikalau tidak nan baitu, tidak tanamo dek urang banyak, tidak takaba tabarito, bialah rupo agak kurang, alamat tidak ka marando, dalam kampuang dipuji juo.

Sabagai pulo anak kanduang, jikok dapek laki nan tatap, lai namuah basusah payah, kato nan usah dipagadang, usahlah anak banyak kandak, usahlah bana anak mamintak-mintak.

Sabab baitu kato mandeh, laki-laki bukannyo bodoh, niat hati mamaluak gunuang, apo dayo tangan tak sampai.

Sabuah lai pintak mandeh, jauahi bana tu nak kanduang, bagadang muluik ka laki, runciang muluik tidak batantu, disangko laki bodoh bana, sabab tak pandai mancari lain, hampia salalu kanai kato, laki banyak baibo hati, akhia kelaknyo kamudian, kasalahan lah bahimpun-himpun, sakali lah cukuik tigo, kok tibo cadiak ka badannyo, sayang habih kasiah kok bacarai, basuo undang urang tuo,

Singkarak jo Sandiangbaka
Katigo jo Tanjuang Bingkuang;
Sudah sarak mako manyasa
Laki cadiak disangko binguang.

Sarak kok bakapanjangan, dijapuik kok nyo tak suko, sabab lah banyak kato tadorong, di sanan lah ramuak paratian, ditampa

158