Lompat ke isi

Halaman:Magek Manandin.pdf/29

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

sanang hati ambo, salorong tantang badan ambo, kok lai nyampang panjang umua, hayat pambarian Allah, taliek juo kudian handaknyo.”

Sanan manjawab Datuak Bandaharo, “Kok itu hanyo pintak Tuan, kami nan suko manarimo, kami nan tidak maubahi, pulang maklum pado Tuan.”

Alah dipatunangkan anak kanduang, dilatakkan tando timba baliak. Alah sahari nantun, habih hari babilang pakan, habih pakan babilang bulan, alah satahun ka lamonyo, sadang dek Magek Manandin, gadang bak diambuang-ambuang, bak nyiru di tapi lasuang.

Duo tahun lamo di dunia, diamnyo di ateh anjuang sajo, kipeh basabuang kiri kanan, mandi baturab ayia bungo, jikok litak nasi lah datang, jikok hauih ayia lah tibo, budak banyak sakarek koto. Sadang dek Puti Linduang Bulan, duo jo Datuak Bandaharo, allahu rabbi suko hati, dapek anak balahan nyawo, iyo bana bak pantun urang,

Paranglah anak di Limpasang
Ulando mamasang dalam lawik;
Sayang di anak jolong gadang
Habih dagiang tulang lah luruik.

Bakato Datuak Bandaharo, “Adiak kanduang si Linduang Bulan, kok buliah pintak pado Allah, kalau babari pintak kito, dapeklah anak surang lai, iyo anak nan parampuan.”

Ramilah balai Bangkahulu
Nampak urang mambali siriah;
Pintak nan sadang ka balaku
Kandak nan sadang lai ka buliah.

Tidak barapo lamo antaronyo, kiro sabulan duo bulan, alah datang pambarian Allah, alah hamil pulo Linduang Bulan.

18