Alah basiap urang nagari, dibuek malah galanggang, satangah mancari kayu, satangah pai ka rimbo, habih hari babilang pakan. Alah sudah cando galanggang, baukia bamego-mego, ragam sudah ukia tak jadi, kok sudah banyak sansaronyo.
Urang baralek hanyo lai, dilapeh surek hilia mudiak, datang juaro ka sadonyo, mambaok ayam sikua surang. Alah sabulan galanggang rami, patah taji bak disukati, tulak batundo bulu ayam, darah ayam bak dibandakan, buni ringgik balasau-lasau, pitih ketek usah dihetong, tigo bulan galanggang rami.
Sadang dek Rajo Duobaleh, salamo galanggang rami, alah banyak sutan nan datang, banyaklah rajo nan tibo, balun dapek nan katuju, iyo ka judu Puti Nilam Cahayo.
Sadang dek Rajo Duobaleh, kok kalah pantang mambayia, kok manang suko manarimo, itu karajo siang malam, itulah rajo nan barajo di hatinyo, bakato lalu lalang sajo, tidak mamandang hino mulia, tidak ditimbang randah tinggi, inyo bagadang diri sajo, anak buah banyak nan takuik, urang banyak disangko budak, nan tuo tidak dimuliakan.
Ampek bulan galanggang rami
Murai babuni ateh pintu
Balam timbago tigo gayo;
Salam takzim badan ambo
Kaba baraliah tantang itu
Sungguah baraliah sanan juo.
Aliahnyo kapado Magek Manandin, anak Datuak Bandaharo, anak dek Puti Linduang Bulan, kamanakan Rajo Kuaso, tunangan Puti Subang Bagelang, nan geneang di kampuang itu, nan congkak di Sandiangbaka, mamak kayo bapak batuah.
Kalau dipuji kayonyo, rumah gadang sambilan ruang, tujuah rangkiang tangah lamannyo, kapuak ketek salo manyalo, makanan anak dagang lalu.