Lompat ke isi

Halaman:Magek Manandin.pdf/61

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

Sadang dek Magek Manandin, tidak tahu di diri lai, lah bakabek Magek Manandin urang kampuang maninju juo.

Mandi ka lubuak Maralian
Mandi bakusuak daun lado;
Dek buruak untuang jo bagian
Bagaluik sunat di kapalo
Bakato urang di nagari, lai juo nan ibo surang-surang,
“Gadang ayianyo rimbo malalak
Ka hilia tanjuang muaronyo;
Urang maliang jangan diantak
Tantukan sabab karanonyo
Antah salah antah moh tidak.”

Hari siang hanyo lai, alah tingga darah di batu, mato lah sambok kanai tangan, darah mahilia tak baranti, roman nan rancak alah buruak, tidak tahu jo diri lai.

Alah datang Rajo Duobaleh, manyambah Manti jo Dubalang, “Ampun tuanku Rajo kami, kalau dibunuah kami mati, kato bana disabuik juo, di hari samalam tadi, kami mandapek urang maliang, urang nangko mamaliang jawi.”

Sadang dek Rajo Duobaleh, dicaliak roman jo tampannyo, tidak pulo urang di siko, tak tantu dusun nagarinyo, dihimpun urang nan banyak, urang bahimpun hanyo lai, pai maliek urang maliang, surang pun tidak tahu,

Bakato Rajo Duobaleh,
“Cingkariang elok ditutuah
Pado marimbo dalam padi
Urang maliang elok dibunuah
Pado manyeso di nagari.”

Manjawab manti jo dubalang, sarato urang dalam kampuang,

50