Mandanga kato nan bak kian, tamanuang Rajo Kuaso, tidaklah kaba dipanjangkan, bakato Rajo Kuaso, “Adiak kanduang si Linduang Bulan, duo jo Datuak Bandaharo, sarato dangan Puti Nan Bungsu, kalau utang nan ditanyokan, utang nan tidak dapek dibayia, bukan utang ameh jo perak, anak kau mamaliang jawi, malu tajujuang di kapalo, elok bana dihukum pancuang, kok gadang banyak sansaronyo, elok dibunuah kini nangko.”
Sadang dek rajo Kuaso, alah diambiak malah padang, dipancuang Magek Manandin, Allah Ta’ala kayo sungguah, tidak namuah basi mamakan, tidak luko inyo dipancuang.
Diambiak pulo malah rencong, ditikam Magek Manandin, sadang batolong pado Allah, rencong baguluang ka pangkanyo, manangih urang dalam kampuang, mancaliak urang kanai pancuang, bapak jo mandeh alah pangsan, manangih pulo Puti Nan Bungsu, bakato Magek Manandin,
“Oi Mamak Rajo Kuaso, tidak koh mamak manaruah ibo, nak sanang bana hati mamak, carikan tombak ka pambunuah, kok tidak dapek tombak panjang, carikan kayu dalam rimbo, suruah malah anak buah, pai mancari kayu banyak-banyak, jadikan api kayu nantun, masuakkan ambo ka dalamnyo, nak sanang hati Mamak nan tingga.”
Sadang dek Rajo Kuaso, dilacuik tabuah larangan, bahimpun urang dalam kampuang, diparintahkan pado anak buah, mancari kayu ka dalam rimbo.
Lamo sabanta antaronyo, alah tibo kayu di laman, alah dibaka kayu nantun, dimasuakkan Magek Manandin, ka dalam api sangaik nyalo, tidak namuah api mamakan.
Hilang aka Rajo Kuaso, jo apo inyo ka dibunuah, alah dicari malah tali, dikabek Magek Manandin, diparintahkan di anak buah, “Tolong campakkan paja nangko, basamo-samo kito mambunuah, usah manyeso kamudian.”
64