lah ayia, jankan ayia nan ka dapek, hantam tarajang nan ka tibo, eloklah hauih ditangguangkan.
Bakato Rajo Kuaso, “Mano sagalo urang banyak, kito buang Magek Manandin, bialah lapuak dalam lurah, usah manyeso di nagari.”
Alah diambiak Magek Manandin, dicampakkan ka dalam lurah, alah tibo malah di lurah, badan lunak batambah latiah, raso ka putuih nyawo di badan, Allah juo nan tahu, tidak ajal bapantang mati.
Kaba baraliah hanyo lai, sungguahpun baraliah sanan juo, iyo kapado Rajo Kuaso, sarato dubalang nan barampek, bakato Rajo Kuaso, kapado dubalang nan barampek, sarato urang nagari.
“Alah ka sanang hati kito, jikok makan raso ka kanyang, sananglah hati urang kampuang, alah hilang Magek Manandin, tidak ado manyeso lai, kito babaliak malah pulang, hari lah badarok patang.”
Alah babaliak Rajo Kuaso, sarato dubalang nan barampek, diiriangkan urang nagari, dek lamo lambek bajalan, alah tibo di Sandiangbaka, di halaman Puti Linduang Bulan, bakato Rajo Kuaso, “Adiak kanduang Si Linduang Bulan, Si Buyuang Magek Manandin, alah diam di lurah dalam, antah hiduik antah nyo mati, sananglah hati kito nan tingga.”
Sadang dek Puti Linduang Bulan, baru mandanga kato nantun, manangih Puti Linduang Bulan, ayia mato badarai-darai, bak maniak putuih talinyo, takana untuang anak kanduang, hilang siapo ka mancari, luluih nan tidak ka basilami, babuah-buah buni ratok, tidua bagaluang di kulambu.
Sakik surang damam barampek, tigo hari lamonyo manangih, makan tidak minum pun tidak, alah kuruih badan Puti Linduang Bulan, alah sansai Puti Nan Bungsu, manangih Datuak Bandaharo, takana di anak kanduang.
74