Sadang dek urang baladang, mandanga suaro nan bak kian, dipandang hilia jo mudiak, dicaliak urang tidak tampak, hari alah badarok patang, alah pulang urang baladang, namun malam samalam nantun, alah dimasak nasi kunyik, hari lah siang hanyo lai.
Lah bajalan rang baladang, alah tibo di tangah ladang, alah dilatakkan nasi kunyik, hari patang babaliak pulang, alah tibo cando di rumah, namun malam samalam nantun, sapiciang tidak talalokkan.
Birawari Buruang Nuri, diliek di dalam ladang, alah tampak pulo nasi kunyik, digungguang dibaok tabang, alah tabang ka dalam lurah, alah tibo di lurah dalam, bakato pulo si Buruang Nuri, “Tuan kanduang Magek Manandin, Tuan makan malah nasi, kok untuang umua Tuan panjang, tajajak juo tanah tapi, kok sampai badan Tuan sehat, kalau ado takadia Allah, tapasah juo ka nagari, sampai Tuan di kampuang ambo.
Garak Allah siapo tahu, batamu Tuan jo aciak ambo, banamo Puti Taruih Mato, anak rang Subarang Ayia Gilo, alah ka sanang hati Tuan, hati aciak baitu pulo.”
Alah tabang si Buruang Nuri, alah tibo di ateh lurah, buruang hinggok di kayu gadang, lamo sabanta antaronyo, alah tibo pulo nan punyo ladang, bamulo pulo bakarajo, alah dirambah rimbo nantun.
Bakato si Buruang Nuri, “Oi anak urang nan baladang, kok jadi Angku baladang, tanamkan manau dahulu, julaikan pucuak ka bawah, baitu tando rang baladang.”
Baru mandanga kato nantun, sadang dek urang baladang, diambiak manau sarumpun, ditanam di tapi ladang, dijulaikan pucuak ka bawah, hari lah badarok patang, alah pulang urang punyo ladang.
Kaba baraliah hanyo lai, aliahnyo kapado Buruang Nuri, alah takana di nan bana, babaliak pulang hanyo lai.
88