Lompat ke isi

Page:Mustiko Adat Alam Minangbakau.pdf/174

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

170


atëh rumah, lalulah disurueh naie', disurueh dudue' katangah, dibari sirieh ditjarano.

Sadanglah si Reno Améh, alah paï maabuih kopi, dinantikan de budjang main pantan. Ado sabanta antaronjo, masa'lah pulo aie kopi, lalu diisi maso itu, ditatieng pulo katangah, dihēdangkan ka budjang main pantan, injopun minum maso itu; alah sudah injo minum kopi. mahimbau budjang main pantan, hado' ka si Rēno Améh: „O kaka.' dudue'lah dahulu, bao kamari si bujuang 'tu!"

Alah datang si Reno Aměh, alah dudue' didakē' 'tu, ana'njo lalu didjawe, ulieh budjang main pantan, dipalue' ditjium-tjium, didjudjai dipudji-pudji; didalam kutiko itu djuo, barapo pulo banja' kētjë', banja'lah rundieng nan disabui', io de' budjang main pantan, babagai-bagai ditanjokan, nan kan manjukokan hatinjo, iolah si Rēno Aměh, barundieng sambie bagarah, tida' tasabui' ka nan tadi, hanjo rundieng nan lain sadjo, alah samo-samo tagala'.

Sadang elo' parundingan, sadang lama' patutueran, rundieng dialieh anjolaï, io de' budjang main pantan: „Mano kaka' dangan andēh, jo kami kamari nangko, dititahkan datue' non baru, sarato datue' Nan Tigo Balai, ama lah samo dangan kami; ibo bana hati kami, kaka' lah babalie' sadjo, tida' mananti urang makan."

Mandjawab si Réno Améh: „Mano tuan kaduonjo, kan apo djuo hambo lai, urang misikin bangso kurang, tida'lah samo dangan urang, bukan ado urang nan labieh, nan baudji samo merah, nan bakati samo barê urang nan langko' hēdangannjo."

Mandjawab budjang main pantan, sambie tatawa gala' sanjum: „Mano kaka' dangan andēh, usah laï kito sabui', itulah rundieng patjaranan, tida'lah ado paidahnjo; ato hahjo nan kini nangko, timbang de' andĕh dangan kaka', hatinjo datue' nan baru, sarato datue' Nan Tigo Balai; baliau tida'lah salah, sasë' de' budjang main pantan, samo ma'alum malah kaka', itu rupanjo gadang alē', ba'itu banja' karadjo, nan kami djago atéh rumah, dimano kami tida'kan gawa, bukannjo itu disangadjo: sadang tupai pandai malompe', biaso djuo injo djatueh, ko'kunun kami urang mudo-mudo, de' banja' matonjo nan dikako', djadilahragu tantang itu. Nan sakarang kini nangko, maminta'lah kami padokaka', kito lata'kanlah rundieng 'tur, ama' dape' kato nan bana; ibokami di si bujuang 'ko, bapa'njo baru diangke', urang baralē' disitu. injo tida' akan malie'; itu nan maibo hati kami."

Maningkah si Rēno Amēh, bakato sambie manangih: „Tjubolah pikie itu de' tuan, bago ko' io hambo urang misikin, disisieh bana badanhambo, dulang hambo lah talata', dialieh sadjo ka nan lain, hambo lah