Lompat ke isi

Halaman:Mustiko Adat Alam Minangbakau.pdf/182

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

178


alah kanai kami dē’ barih, alah talinang dē’ balabēh, akan ba’ apo pulo lai, sipat malapēh malah kami; ko’ untuang pambari Allah, djangan tjatjē’ maro malintang, salamat sadjo sampai pulang, sambah lalu salam kumbali, ma’af djan rila kami minta’.”

Mambalēh manti datue’ nagari: ,,Kasieh tuan kami tarimo, alhamduli’llah akan balēhnjo,”’

Sudah itu barulah sagalo ale’ djamuan itu, taga’ dari tampē’njo masieng-masieng, sarato basalam-salaman dangan datue’ nan baru, dan datue’ nan tigo balai; mangko lalu turun kahalaman, badie palapēhpun dibunikan urang pulolah ukatu itu,

Tasabui’ pulo isue’ harinjo, hari Sinajan sahari ’tu, kiro-kiro pukue Satu, urang sudah sambahjang luhue, bahimpunlah pulo sagalo datue’-datue’, sarato urang patui’-patui’, karumah Datue’ Radjo Pangulu, laki-laki parampuan; rape’ papē’ itu samonjo, nan saisi nagari ’tu, sabab akan pai barara’, maara’ datue’ nan baru, io katangah balai gadang.

Pado hari itu djuo, dirumah bako datue’ nan baru ’tu, urang lah barami-rami pulo, rapē’lah korong djan kampuangnjo, sarato urang isi sukunjo, laki-laki parampuan, sarato ninie’ dangan mama. Tanamo urang patui’-patui’, rape’ balako samonjo, alah baralē’ kētē’ pulo, mambuē’ nasi kunieng gadang, banamo nasi padaunan, tinggi sarato djan gadangnjo, ruponjo bulē’ sagi ampē’, baukie wadji’ djan kalamai, bapeta-pēta ditangah. kaatēh bagondjong satu, putjue’njo baranggai-anggai : langko’lah ukie dangan bungo, basilang guntieng karatēh, serato dangan paradah ambun, batjampue lakan djo sakalat, salo-manjalo uruang-buruang, putjue’ karambie dibuē’njo, babagai matjam ruponjo ado kunieng ado mērah, ado ungu ado hitam, ado nan mērah limbajuangan, satangah putieh bakilē’, badjarieng djo unuih batang pisang, bukannjo unuih kalupa’njo, tatapi unuih hampuluenjo, haluih mandami suto kambang, dibuē’ sapantun djarieng, kabē’-mangabe kiri-kanan, sabagai djarieng pikē’ lawah : banja’lah itu ragam ukie, babagai bungo karatēh, ado nan angkueh kambang bodi, ado nan kambang daun loba’ : sananglah hati mamandangi, buatan urang patui’-patui’, io urang nan bidja’-bidja’, pandai malukih djan manggamba, laki-laki parampuan : tanamo urang sasuku itu, mamatui’ balako samonjo, tanamo ana’ urang bangsawan, apo nan kurang ditambahnjo.

Alah sudah nasi ditatahnjo, dikana’kan pulo puntja’njo itu, ēlo’ nan bukan alang-alang : dilata’kan diatēh dulang, dulang paha bakaki gadang, batirai balidah ameh, batambah ēlo’ dipandangi, pantun tabui’ katabuang, ba’itu hampie saruponjo.