Lompat ke isi

Page:Mustiko Adat Alam Minangbakau.pdf/23

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

19

Nan pandape hati awa', tantangan mupakat itu, itulah rundieng élo' bana, nan sampi' mandjadi lapang, nan bare' mandjadi ringan, malapangi ka urang banja'; de' baliau tida' katudju, itu nan hēran hati awa'."

Alah sabanta injo bamanuang, mamikiekan kato nantun, bakato Bagindo Kajo: Sapandjang pangadjaran datue' nantun, itulah bana samonjo, alah paham itu de' hambo, ato hanjo akan sabuah, nan sakarang kini nangko, maminta' hambo pado datue', batanjo tantangan mupakat kami 'tu ba' apo salah sili'njo, apokoh itu mularatnjo? Tida'lah hambo mangarati, ba'apo djalannjo itu kini, mangko ba'itu' kato datue', sarupo tida manjukokan, dalam mupakat kami itu. Apo banakoh salahnjo? Datue' tarangkanlah di hambo, supajo hambo ama' tahu, apo mularat mupa'atnjo, ba'a bana burue' baie'njo.'

Mandjawab Datue' Radjo Pangulu, sambie mangalueh maharang pandjang: „Hai bujuang, ko' hambo sabui' bana kini ko, apolah akan gunonjo laï, karano urang alah sudah mupakat. hambo 'ko urang lah tuo, akan masue' tanah anjolaï. Djoko' sautano hambo laï manggarai djuo, ba' rupo ang kini ko, sabuah tida' nan katudju itu de' hambo, mupakat urang nan ang sabui' 'tu; bukantoh hambo de' barado, bukantoh hambo de' laï, awa' ang lah samo tahu, tipa' di suka misikin kito, sundui'-basundui' dari ninia', basawah tida' aga' sapirieng, kan bakèh sipasin batanjo, ko' ladang tida' aga' satampo', ka tampē' kuririe' manggalungguang, améh pēra' djaneh sakali, suka nan bukan alang-alang, hidui' diudjuang gurun urang.

Sunggueh ba'itu kato hambo, kalau dipandang salintēh lalu, iolah elo' nan ba'itu, samonjo mandjadi ringan, murah sagalo pakaradjaan : tatapi pulo itu bujuang, kalau dikadji sabalie'njo, ditimbang mularat djo mupa'at, dikadji labo dangan rugi, basa bana mularatnjo. sundui'-basundui' sampai isue', mantjilako kaana' tjutju, marusa'kan kampuang halaman, 'alamat kusui' kamudian, kini ba' apo itu laï, sabab urang lah sakato, kamano kito akan lari, ba'apo takadie anjolaï.

Dalam pikieran hati hambo, ko' hanjo mantjari kalapangan, mampaténggangkan ana' buah, itu pikieran mulie bana; kalau basuo nan ba'itu, patui' dipudji siang malam, disambah patang djo pagi. Tatapi pulo itu bujuang, djarang basuo maso kini, urang mangana ana' buah, dalam saratuih maha sapulieh, dalam sapalueh maha surang, hanjo nan banja' hambo lie', nan basuo masa kini, alēmu mangaui' dipakaikan, bapantang nan ka manula', hanjo marangkueh balako, dilahie sarupo tida', dibatin mangguntieng angin, bapantang kanai bajang-bajangnĵo, sapantun biso kaju rangeh.

Sungguhpun itu damikian, nan kiro-kiro hati hambo, kalau tantang adat limbago, nan masue' kato pusako, atau katjupa' nan usali, tida'